Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 września 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Kielcach w sprawie niniejszej odrzucił skargę D. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...]w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności.
W dniu 30 listopada 2010r. pełnomocnik skarżącej ustanowiony z urzędu w ramach prawa pomocy - doradca podatkowy P. Z. złożył w WSA w K. opinię o braku podstaw do wniesienia w sprawie skargi kasacyjnej od w/w postanowienia. Jednocześnie pełnomocnik złożył wniosek o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, oświadczając, iż wyżej wymienione koszty w całości nie zostały opłacone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy wyznaczony do udzielenia pomocy prawnej w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie kosztów ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej doradcy podatkowego określa rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075), powoływane dalej jako "rozporządzenie".
W myśl § 2 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia, stawka przed sądem administracyjnym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy w drugiej instancji – 75% kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120zł.
W niniejszej sprawie stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, na podstawie § 2 ust. 2 rozporządzenia wynosi 240 złotych. Zatem, w świetle powołanych przepisów rozporządzenia, należne doradcy podatkowemu wynagrodzenie w niniejszej sprawie wynosi 120zł.
Pełnomocnik ustanowiony w sprawie z urzędu sporządził dla strony skarżącej oraz przedłożył Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym przez § 3 ust. 2 rozporządzenia, w opinii tej zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej z urzędu wraz z oświadczeniem, że wyżej wymienione koszty w całości nie zostały opłacone.
Wobec powyższego, na podstawie art. 250 p.p.s.a oraz § 2 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia, Sąd ustalił i przyznał doradcy podatkowemu wynagrodzenie w kwocie 146,40zł w tym kwotę 26,40zł podatku VAT.
Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia.