Uzasadnienie
Pismem z [...] [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Z. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] czerwca 2021 r. w przedmiocie przyznania E. U. płatności ekologicznej na rok 2020.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. Organ stwierdził że Z. C. nie jest stroną postępowania wszczętego na wniosek E. U., a jedynie jej pełnomocnikiem, z tym że pełnomocnictwo złożone od organu obejmuje reprezentację E. U. przed organami ARiMR.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku jednej z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.
Zgodnie bowiem z treścią art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735), dalej "k.p.a.", stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.
Z kolei w myśl art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Stosownie do treści art. 50 § 1 P.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Z kolei zgodnie z § 2 uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Tym samym niezbędną przesłanką do wniesienia skargi jest posiadanie interesu prawnego czyli istnienie normy prawa materialnego, na podstawie której określona osoba może domagać się konkretyzacji uprawnień lub obowiązków bądź żądać przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności w celu ochrony jego sfery praw i obowiązków przed naruszeniami dokonanymi tym aktem i doprowadzenia tego aktu do stanu zgodnego z prawem. W celu ustalenia interesu prawnego, a tym samym możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, niezbędnym jest istnienie związku o charakterze materialnym pomiędzy sytuacją faktyczną danego podmiotu, a normą prawa materialnego.
Interes prawny musi być interesem indywidualnym strony i dotyczyć bezpośrednio jej praw i obowiązków (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2010 r., I OSK 1465/10, dostępny w Centralnej Bazie).
W świetle powyższej regulacji za podmiot posiadający legitymację do wniesienia skargi należy uznać np. osobę fizyczną, która ma w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między strefą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem. Skarga może więc dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej tej osoby, sprawy rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (zob. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Tadeusz Woś i inni, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis W-wa 2005, str. 214 i 215).
W niniejszej sprawie Z. C. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] czerwca 2021 r. w przedmiocie przyznania E. U. płatności ekologicznej na rok 2020. Decyzja ta została natomiast skierowana wyłącznie do E. U., jako strony postępowania administracyjnego.
W tych okolicznościach Sąd stwierdził, że uprawnieniem do wniesienia skargi dysponuje jedynie E. U., której wyłącznie dotyczy zaskarżona decyzja. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na ww. decyzję wniósł osobiście i w imieniu własnym Z. C., który był pełnomocnikiem E. U. w toku postępowania przed organami ARiMR. W konsekwencji Z. C. nie był stroną postępowania administracyjnego i po jego stronie nie występuje interes prawny w złożeniu skargi od decyzji, która dotyczy innej osoby, tj. E. U.. Ewentualny interes faktyczny po stronie Z. C. nie może go legitymować procesowo. Inne ustawy również nie przyznają w opisanych okolicznościach prawa do wniesienia skargi Z. C.. Brak jest więc podstaw do przyjęcia w oparciu o akta sprawy i powołany art. 50 ustawy P.p.s.a., by uprawnienie do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie służyło Z. C..
Z tych przyczyn Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a, zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, orzekł jak w sentencji postanowienia.