Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 marca 2009r. sygn. akt I SA/Ke 470/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę L. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K.z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie ustalenia podatku od sadków i darowizn.
W dniu 25 marca 2009r. L. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek sporządzony na urzędowym formularzu PPF o ustanowienie doradcy podatkowego.
We wniosku skarżący oświadcza, że sam prowadzi gospodarstwo domowe utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.060zł miesięcznie. Miesięczne koszty utrzymania skarżącego to - czynsz za mieszkanie w kwocie 200zł, opłata za telefon komórkowy 200zł, opłata za energię 100zł, opłata za gaz 100zł. W skład majątku skarżącego wchodzi mieszkanie wielkości 34m².
W myśl przepisu art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga kasacyjna stosownie do postanowień przepisu art. 175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, albo doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych.
Stosownie do przepisu art. 245 § 3 w/w ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje między innymi ustanowienie doradcy podatkowego i zgodnie z postanowieniami przepisu art. 246 § 1 pkt 2 przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Analiza złożonego przez L. S. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie.
Do pozytywnej oceny wniosku skarżącego przekonują jego niskie dochody, z których pokrywa bieżące potrzeby.
W tej sytuacji uznano, że kondycja finansowa, w jakiej skarżący się znajduje nie pozwala na poniesienie wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku w koniecznych wydatkach /np. żywność, lekarstwa, opłaty za utrzymanie mieszkania/.
Wobec powyższego uznano, że wniosek o ustanowienie doradcy podatkowego jest zasadny i działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 § 1, § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.