Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...][...] Dyrektor Izby Celnej w K. uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Celnegow K. z dnia [...][...] oraz określił
B.-B.B. sp.j. w J. (dalej: "Spółka") zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc marzec 2009 r. w kwocie 75 220 zł.
Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wskazał, że Spółka w marcu 2009 r. dokonywała sprzedaży oleju opałowego. W toku postępowania ustalono, że miesięczne zestawienie oświadczeń odebranych w ww. miesiącu od nabywców posiadało następujące nieprawidłowości: brak informacji na temat przeznaczenia wyrobów (wbrew art. 89 ust. 15 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym; Dz. U z 2009 r., nr 3, poz. 11 ze zm., dalej jako "u.p.a."), brak daty sporządzenia zestawienia oraz brak czytelnego podpisu osoby sporządzającej zestawienie (wbrew art. 89 ust. 15 pkt 1 lit. d u.p.a.), brak wskazania liczby urządzeń grzewczych (wbrew art. 89 ust. 15 pkt 1 lit. e u.p.a.), niepodanie miejsca, w którym znajdują się urządzenia grzewcze oraz brak wskazania czy adres podmiotu składającego oświadczenie jest tożsamy z miejscem, gdzie znajdują się urządzenia grzewcze (wbrew art. 89 ust. 15 pkt 1 lit. f u.p.a.).
Natomiast z analizy oświadczeń załączonych do ww. miesięcznego zestawienia wynika, że 19 z nich nie zawiera wymaganych danych (m.in. miejsca sporządzenia oświadczenia i czytelnego podpisu osoby składającej oświadczenie). W ocenie organu, wskazane uchybienia skutkują niemożnością skorzystania z preferencyjnej stawki podatkowej i stanowią podstawę określenia zobowiązania w podatku akcyzowym.
W skardze na powyższe rozstrzygnięcie Spółka, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, zarzuciła naruszenie:
- 1) art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej przez zastosowanie sankcji podatkowej niewspółmiernie wysokiej do charakteru uchybienia, które nie było zawinione przez stronę, czego organ nie wziął pod uwagę, co podważa zaufanie do organów podatkowych, a uzasadnienie skarżonej decyzji nie odnosi się do realiów sprawy, jest teoretyczne i pomija stawiane w odwołaniu zarzuty, a także powtarza twierdzenia zawarte w decyzji organu I instancji;
- 2) art. 89 ust. 16 w zw. z art. 89 ust. 14 u.p.a. przez błędną ich interpretację, polegającą na pominięciu celu, dla którego te przepisy ustanowiono, co doprowadziło do bezzasadnego określenia zobowiązania podatkowego w oparciu o drobne i nieistotne błędy w oświadczeniach odbiorców oleju opałowego i miesięcznych zestawieniach tych oświadczeń, mimo ustalenia, że sprzedany olej opałowy został przez nabywców wykorzystany zgodnie z jego przeznaczeniem, tj. na cele grzewcze;
- 3) art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej przez zaniechanie przeprowadzenia dowodów z przesłuchania odbiorców oleju opałowego dla potwierdzenia, że zakupiony olej został przeznaczony na cele grzewcze;
- 4) art. 89 ust. 16 u.p.a. w zw. z art. 21 ust. 1 Dyrektywy Rady 2003/96/WE, z uwagi na to, że decydujące znaczenie powinno mieć wykorzystanie produktu energetycznego, a nie terminowość czy poprawność realizowania obowiązków sprawozdawczych przez zobowiązanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "ustawa p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 562/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej "TSUE") następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego:
- 1) "Czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, str 51 i nast., dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2009 r. nr 3 poz. 11 ze zm.; dalej u.p.a.), która nakazuje zastosowanie stawki podatki akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust 14 -15 u.p.a".
- 2) "Czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe".
- 3) "Czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w art. 89 ust 16 u.p.a., polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust 14-15 u.p.a.".
Z treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. wynika, że zawieszenie postępowania z przyczyn określonych w tym przepisie ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, z tym, że rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracynego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. To, że w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, nie przesądza o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne, jeżeli zagadnienie będące przedmiotem rozstrzygnięcia przez Trybunał, będzie miało wpływ na wynik sprawy zawieszanej.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich /Unii Europejskiej/, Zakamycze 2002, s. 154), zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. Podnieść należy, że wpływ na wynik postępowania sądowego nie musi być rzeczywisty, może to być wpływ potencjalny. Dla zawieszenia postępowania nie jest konieczna identyczność (tożsamość) stanu faktycznego i stanu prawnego. Jakkolwiek przepis art. 89 ust. 16 w zw. z art. 89 ust. 14 u.p.a. był przedmiotem oceny Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 11 lutego 2014 r. sygn. P 24/12 nie stwierdził jego niezgodności z Konstytucją RP, to wskazać należy na zasadę pierwszeństwa prawa wspólnotowego, zgodnie z którą prawo krajowe może być stosowane jedynie w zakresie, w jakim nie jest sprzeczne z normami wspólnotowymi, polskie organy i sądy mają zaś obowiązek uwzględniania dorobku orzecznictwa TSUE (por. postanowienie NSA z 23 maja 2014 r. sygn. akt I FZ 138/14).
Odpowiedź Trybunału na przytoczone wyżej pytanie prejudycjalne w ocenie Sądu będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy z uwagi na tożsamość przedstawionego w nim zagadnienia i kwestii spornej między stronami.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w K., na podstawie przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.