Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 października 2007r. M Ż złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o zwolnienie od uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500zł w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]roku znak: [...] w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości podatkowej oraz umorzenia odsetek.
Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 9 października 2007r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył w dniu 18 października 2007r. wniosek na formularzu PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku skarżący oświadcza, iż utrzymuje się z renty w wysokości 833,33zł brutto, na leki wydaje ok. 250zł miesięcznie. Skarżący posiada zadłużenie w bankach na łączną kwotę ok. 53.000zł. M Ż sam prowadzi gospodarstwo domowe, w skład jego majątku wchodzi mieszkanie spółdzielcze wielkości 69,25m². Cennych ruchomości ani oszczędności skarżący nie wykazuje.
Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.
Uwzględniając sytuację finansową i życiową skarżącego, przede wszystkim wysokość i źródło uzyskiwanych dochodów oraz stan zdrowia należy stwierdzić, że wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
Ponadto powyższe okoliczności uzasadniają również przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Wobec powyższego orzeczono, na podstawie art. 243, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych i ustanowić adwokata.