Uzasadnienie
Postanowieniem z 14 września 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 485/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę H. K. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [....].
W dniu 25 października 2016 r. H. K. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W złożonym wniosku skarżący wskazał, że jest osobą chorą, pozostaje sam w gospodarstwie domowym. Jako posiadany majątek wskazał dom, wskazał, że utrzymuje się z renty w kwocie 906 zł netto miesięcznie. Jako zobowiązania i stałe miesięczne wydatki wskazał na koszty leczenia oraz opłaty za media – prąd, opał,woda.
Zdaniem orzekającego, wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
W myśl przepisu art. 173 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718), zwanej dalej ustawą "p.p.s.a" od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga kasacyjna stosownie do postanowień przepisu art. 175 ustawy "p.p.s.a" powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, albo doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych.
Stosownie do przepisu art. 245 § 2 ustawy "p.p.s.a" prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. i zgodnie z postanowieniami przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy "p.p.s.a" przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Analiza przedstawionej sytuacji materialnej strony skarżącej wykazała, że wniosek o zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie. Do pozytywnej oceny wniosku przekonuje przede wszystkim źródło i wysokość miesięcznego dochodu skarżącego oraz fakt, że skarżący jest osoba chorą i sam pozostaje w gospodarstwie domowym.
W tej sytuacji uznano, że kondycja finansowa skarżącego nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia