Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 listopada 2011r. sygn. akt ISA/Ke 494/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę S.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...].. znak: [...]. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2011r.
W dniu 14 listopada 2011r. skarżący złożył sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.
We wniosku skarżący oświadcza, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i dwojgiem dzieci –córką w wieku 2 lat i synem w wieku 3,5 roku. Według oświadczenia w skład majątku skarżącego i jego rodziny wchodzi nieruchomość rolna wielkości 0,79ha przeliczeniowego. Skarżący i jego rodzina mieszkają w domu rodziców.
Według oświadczenia źródłem utrzymania rodziny jest dochód uzyskiwany przez skarżącego z tytułu wykonywanej pracy w wysokości 1400zł miesięcznie oraz zasiłek rodzinny (skarżący nie podaje wysokości, określa go jako bardzo niski). Ponadto skarżący oświadcza, że jego rodzina boryka się z kłopotami materialno- bytowymi oraz zdrowotnymi.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm. dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez stronę dochodzącą swych roszczeń.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację życiową i majątkową wnioskodawcy, przede wszystkim niski dochód na cztery osoby w rodzinie, uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Tym bardziej, iż w myśl przepisu art. 173 § 1 ustawy "p.p.s.a." od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy "p.p.s.a." orzeczono jak w sentencji postanowienia.