Uzasadnienie
W dniu 12 października 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wpłynął, zawarty w skardze, wniosek N.C. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania kontrolnego w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku dochodowego od osób fizycznych za 1996r. We wniosku strona wskazała, że organ doręczając odpis powyższego postanowienia nie pouczył jej o prawie do złożenia skargi do sądu administracyjnego. O możliwości takiej podatniczka dowiedziała się dopiero w dniu 31 sierpnia 2007r. na rozprawie sądowej przed WSA w Kielcach.
Dlatego też uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy.
Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wykonując zarządzenie sądu wyjaśnił, że podatniczka nadała przesyłkę poleconą zawierającą wniosek o przywrócenie terminu w Urzędzie Pocztowym w C. dnia [...]. Potwierdzeniem tego jest data stempla pocztowego widniejąca na kopercie, którą przedłożył.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z postanowieniem art. 85 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr l53 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.- czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Tak więc przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu, i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym.
W niniejszej sprawie, oceny wymaga wystąpienie przesłanki dotyczącej braku winy skarżącej, jako że pozostałe przesłanki pozytywne zostały przez nią spełnione, a jednocześnie nie występują w sprawie przesłanki negatywne, których istnienie czyniłoby przywrócenie terminu niedopuszczalnym (art. 86 § 2 p.p.s.a).
Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy uwzględnić obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. O braku winy można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W przedmiotowej sprawie należy stwierdzić, że skarżąca nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, gdyż nie wniosła jej w ustawowym terminie z przyczyny całkowicie od niej niezależnej.
Zgodnie z art. 217 § 1 pkt. 6 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 31 ust.1 ustawy z dnia 28 września 1991r.o kontroli skarbowej (t.j.Dz. U z 2004 Nr 8 poz. 65 ze zm.) obligatoryjnym elementem postanowienia jest pouczenie o możliwości zaskarżenia, w tym o możliwości wniesienia skargi do sadu administracyjnego. Organ nie uczyniwszy zadość powyższemu obowiązkowi. naruszył prawo i podatniczka zgodnie z art. 214 Ordynacji podatkowej nie może ponosić negatywnych konsekwencji procesowych wynikających z winy organu. W orzecznictwie sądowo - administracyjnym podnosi się że skierowanie do strony mylnego pouczenia uzasadnia brak jej winy w niedochowaniu terminu i przemawia za jego przywróceniem (tak postanowienie WSA w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2004r., III SA 1983/03 niepubl.). Taki sam skutek ma brak pouczenia.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr l53 poz. 1270 ze zm.), postanowił jak w sentencji.