Uzasadnienie
1.1 Zaskarżonym postanowieniem z 21 października 2019 r. Dyrektor Izby
Administracji Skarbowej w (...) utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego (...) znak: (...) w sprawie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną – zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego dokonane przez organ egzekucyjny – Naczelnika Urzędu Skarbowego w (...) na podstawie zawiadomienia z 21 VI 2019 r. nr (...) w celu realizacji należności objętej tytułami wykonawczymi z 10 VI 2019 r. o nr od (...) do (...) wystawionymi przez wierzyciela – Naczelnika Urzędu Skarbowego(...).
1. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że jako organ egzekucyjny
Naczelnik Urzędu Skarbowego w (...) wszczął postępowanie egzekucyjne wobec majątku zobowiązanego M.A. na podstawie opisanych w pkt 1.1 tytułów wykonawczych obejmujących zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych w wysokości 19% od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2018 r. oraz odsetek od niezapłaconych zaliczek. W celu wyegzekwowania należności organ egzekucyjny zgodnie z art. 80 § 1 p.e.a. na podstawie zawiadomienia z 21 VI 2019 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w Banku (...). Zawiadomienie to wraz z odpisem tytułów wykonawczych zostało doręczone zobowiązanemu 27 VI 2019 r. Druk zawiadomienia odpowiadał formie przewidzianej w załączniku nr 4 do rozp. Min. Fin. Z 12 IX 2018 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (DZ.U. z 2018 r., poz. 1804). Zawiadomienie zwierało wszystkie elementy określone w art. 67 § 2 i 80 ustawy p.e.a. W ocenie organu czynność egzekucyjna została przeprowadzona stosownie do obowiązującej procedury.
2. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ podniósł, że zarzuty dotyczące przedwczesnego wszczęcia i prowadzenia egzekucji nie mogły wywołać skutków w prawnych, bowiem w sprawie skargi na czynności egzekucyjne nie orzeka się ani o zasadności wszczęcia postępowania egzekucyjnego, ani też nie ocenia się prawidłowości jego prowadzenia. Nie ocenia się również prawidłowości postępowania prowadzonego przez wierzyciela. Zarzut przedwczesnego wszczęcia postępowania mógł być podnoszony jedynie a trybie art. 33 ustawy p.e.a.
3.1 W skierowanej do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Kielcach skardze M.A. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając organowi naruszenie art. 33, 54 i 80 ustawy p.e.a. W uzasadnieniu wskazał jedynie, że w jego ocenie organ nie spełnił wszystkich wymogów formalnych, a przedstawiona przez organ argumentacja jest niezgodna z obowiązującymi przepisami.
3.2 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powielając argumentację prawną przytoczoną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje
4.1 Skarga nie jest zasadna.
W zgodzie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2020 r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz.U.z 2019 r. poz. 2176) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że wyeliminować z obrotu prawnego można jedynie rozstrzygnięcie naruszające prawo w sposób o jakim mowa w art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej p.p.s.a.). Istotnym w tym kontekście jest, że na postawie art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany (poza przypadkiem, który w sprawie nie zachodzi) zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W przedmiotowej sprawie skarga poza przywołaniem naruszonych jej zdaniem przepisów tj. art. 30, art. 54 i art. 80 ustawy p.e.a. nie zawiera ich uzasadnienia co oznacza, że sąd z urzędu dokonał kontroli całości zaskarżonego postanowienia.
4.2 Przedmiotem oceny w sprawie jest prawidłowość dokonania przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnej polegającej na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego, a w konsekwencji poprawności postanowienia organu egzekucyjnego o oddaleniu skargi na tę czynność egzekucyjną. Przypomnieć zatem należy, ze zgodnie z art. 54 § 1 i 4 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego, którą wnosi się w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia zobowiązanego o czynności egzekucyjnej. Istotnym jest co prawidłowo akcentował organ, że w postępowaniu tym ocenie podlegają tylko zastrzeżenia odnoszące się do konkretnej czynności egzekucyjnej.
Tym samym nie orzeka się o zasadności wszczęcia postępowania egzekucyjnego, ani też nie ocenia się prawidłowości jego prowadzenia. Skarga na czynności egzekucyjne jest środkiem o charakterze subsydiarnym, co oznacza, że stanowi uzupełnienie innych środków zaskarżenia, a zakres takiej skargi jest ograniczony przez zakres stosowania innych środków prawnych w tym zarzutów na prowadzenie egzekucji administracyjnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 listopada 2019 r. II FSK 2053/18, dostępny w bazie LEX). Tym samym nie są zasadne zarzuty naruszenia art. 54 § 1 u.p.e.a. ani art. 33 tej ustawy, który w sprawie nie był stosowany.
4.3 Nie doszło też w sprawie do naruszenia art. 80 § 1, 2 i 3 u.p.e.a. bowiem zajęcia rachunku bankowego dokonano w zgodzie z zapisami tego przepisu. Organ egzekucyjny dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego na podstawie zawiadomienia z 21 VI 2019 r., a zawiadomienie wraz z odpisem tytułów wykonawczych zostało skarżącemu doręczone 27 VI 2019 r. Również druk owego zawiadomienia odpowiadał formie przewidzianej w załączniku nr 4 rozp. Min.Fin. z 12 IX 2018 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1804), a nadto zawiadomienie zawierało wszystkie elementy określone w art. 67 § 2 i art. 80 u.p.e.a.
4.4 Skoro zatem zaskarżone postanowienie odpowiadało prawu, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę jako niezasadną oddalił.