Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcachz 8 grudnia 2023 r., sygn. akt I SA/Ke 517/23

Uzasadnienie

W niniejszej sprawie Z.M. zaskarżył postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z 18 października 2023 r. nr 2601-IEE.7191.20.2023.13 w przedmiocie odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnych.

W pouczeniu organ poinformował skarżącego, że na to postanowienie nie przysługuje zażalenie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł w pierwszej kolejności o jej odrzucenie.

Po wezwaniu Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, skarżący usunął braki formalne skargi, podając numer PESEL.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Stosownie zaś do treści art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Z kolei jak stanowi art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zaskarżonego postanowienia, zostało ono wydane w toku postępowania egzekucyjnego. Podstawą prawną zaskarżonego postanowienia były przepisy art. 23 § 6 w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2505; ze zm.), dalej: "u.p.e.a." i art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775; ze zm.), dalej: "k.p.a.".

Przepis art. 23 § 6 u.p.e.a. stanowi, że organy sprawujące nadzór mogą, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, wstrzymać z urzędu, na czas określony, czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone przez nadzorowany organ. Zgodnie z art. 18 u.p.e.a. jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Natomiast stosownie do treści art. 123 k.p.a. w toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia. Postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie sprawy, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej.

Z treści art. 23 § 8 u.p.e.a. wynika, że na postanowienie o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych lub wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego służy zażalenie wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym.

Zażalenie nie służy zatem na postanowienie o odmowie wstrzymania czynności egzekucyjnych, a takie zostało zaskarżone w przedmiotowej sprawie.

Objęte skargą postanowienie nie należy zatem do kategorii rozstrzygnięć wymienionych w art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. Nie należy też do katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1, 2, 4 - 9 p.p.s.a.

W świetle powyższego oznacza to, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna.

Mając powyższe na względzie, Sąd był zobligowany orzec o odrzuceniu skargi jak w pkt 1 sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.

O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu, wobec odrzucenia skargi przed dniem rozpoczęcia rozprawy, Sąd orzekł w punkcie 2 sentencji postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.