Uzasadnienie
P. Ś. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z 10 listopada 2023 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia zażalenia. Skarga została podpisana przez J. Ś.. W związku z tym J. Ś. został wezwany, pod rygorem pominięcia pełnomocnika w postępowaniu, do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz wykazania, że jest jedną z osób wymienionych w art. 35 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2023.1634 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", W odpowiedzi na wezwanie J. Ś.złożył kserokopię pełnomocnictwa, z którego wynikało, że jest ojcem skarżącej.
W związku z tym został wezwany, pod rygorem pominięcia pełnomocnika w postępowaniu, do złożenia w terminie 7 dni pełnomocnictwa podpisanego przez mocodawczynię. Przesyłka została doręczona 22 marca 2024 r. W zakreślonym terminie, do 29 marca 2024 r., J. Ś.nie uzupełnił braku formalnego skargi.
W konsekwencji pełnomocnik został pominięty w sprawie, a do podpisania skargi i uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, została wezwana skarżąca P. Ś.. Przesyłka została odebrana przez J. Ś. 24 kwietnia 2024 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie podpisała skargi. J.Ś. przesłał natomiast 2 maja 2024 r. (data stempla pocztowego) pismo, w którym wyjaśnił, że jest ojcem P. Ś. i jest uprawniony do działania w jej imieniu. Podniósł, że nie jest w stanie przedłożyć oryginału pełnomocnictwa, ponieważ został ona złożony do akt innego postępowania sądowego. Dodatkowo, ojciec skarżącej wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Do pisma załączył kserokopię ww. pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa oraz opłacenia prawem przewidzianych opłat sądowych.
Zgodnie z art. 34 ustawy p.p.s.a., strona może działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnik obowiązany jest jednak przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a.). Pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (art. 35 § 1 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarga została podpisana przez ojca skarżącej. Pełnomocnik wprawdzie przedstawił pełnomocnictwo, to jednak należało stwierdzić, że pismo je zawierające wraz z podpisem mocodawczyni jest kserokopią.
W orzecznictwie i literaturze przedmiotu podkreśla się natomiast, że podpis ten powinien być własnoręczny ("podpis strony"), a nie mechanicznie odtworzony (wyrok NSA z 10 listopada 2011 r., II FSK 1144/05, LEX nr 291823). Podpisem strony jest bowiem podpis w rozumieniu art. 78 K.c., który operuje pojęciem "własnoręcznego podpisu". Nie musi to być jednak podpis czytelny (por. A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, B. Gruszczyński: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz Lex 2013 r.), ale musi pozwalać na identyfikację J. Ś. został pominięty w sprawie jako pełnomocnik skarżącej.
Brak możliwości przedłożenie oryginału pełnomocnictwa nie uniemożliwiał zatem, jak argumentował ojciec skarżącej, zastosowania się do wezwania o uzupełninie braku formalnego skargi. Co istotne, J. Ś. w wezwaniu został pouczony, że uzupełnienie tego braku może nastąpić przez osobiste podpisanie przesłanego pisma przez mocodawczynię w siedzibie sądu lub przez przesłanie podpisanego egzemplarza pełnomocnictwa bezpośrednio na adres sądu.
W związku z nieprzedłożeniem przez J. Ś. pełnomocnictwa zawierającego odręczny podpis mocodawczyni stwierdzono osobisty udział skarżącej w sprawie, czego konsekwencją było wezwanie jej do podpisania skargi. Dokument ten został bowiem podpisany przez pominiętego w sprawie J. Ś.. Stosownie zaś do art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., skarga oraz każde pismo strony powinny zawierać jej podpis (...). Braki formalne skargi skutkują, co do zasady, wezwaniem strony skarżącej o ich uzupełnienie. W przypadku, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd skargę odrzuca (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżąca w wyznaczonym terminie nie uzupełniła braków formalnych skargi przez jej podpisanie. Braki te uniemożliwiły nadanie skardze dalszego biegu.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.