Uzasadnienie
W dniu 10 grudnia 2012 r. w sprawie ze skargi z dnia 23 sierpnia 2012 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]2012 r. nr [...]w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych A.Ż. złożył wniosek o ustanowienie radcy prawnego.
W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżący oświadcza, że nie ma wykształcenia, przepisy ZUS-u są dla niego niezrozumiałe, nie ma pieniędzy na opłacenie porady radcy prawnego. Skarżący nie ma majątku, pozostaje bez pracy, nie ma pieniędzy na życie ani na rachunki. Skarżący oświadcza, że pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z żoną, która uzyskuje świadczenie przedemerytalne w kwocie 938,25zł miesięcznie. Skarżący mieszka w domu należącym do córki.
W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Zgodnie natomiast z art. 245 § 1 - 3 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy przede wszystkim fakt, że skarżący jest nie pracuje, nie uzyskuje dochodu, nie posiada majątku, należało uznać, że uprawdopodobnił zasadność swojego wniosku o ustanowienie radcy prawnego, a sytuacja materialna, w której się znajduje uzasadnia przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, albowiem opłacenie kosztów profesjonalnego pełnomocnika nie może być dokonane bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym skarżącego i jego rodziny.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.