Uzasadnienie
J. S. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia kosztów egzekucyjnych.
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim, jak stanowi art. 230 § 2 p.p.s.a., jest skarga.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Przesyłka z 29 września 2021 r. zawierająca to wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącego 12 października 2021 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem 19 października 2021 r. Wpis nie został uiszczony. Natomiast pismem złożonym 19 października 2021 r., które wpłynęło do sądu 25 października 2021 r., pełnomocnik poinformował sąd, że pełnomocnictwo udzielone do reprezentowania skarżącego zostało wypowiedziane po złożeniu skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi przekazał skarżącemu.
Odnosząc się do powyższego należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 42 § 1 p.p.s.a., wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym (...). Oznacza to, że skutek prawny wypowiedzenia pełnomocnictwa nastąpił dla sądu dopiero 25 października 2021 r. Prawidłowym było zatem przesłanie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego z 29 września 2021 r. na adres pełnomocnika. Kwestia ustaleń skarżącego i pełnomocnika w zakresie obowiązku uiszczenia wpisu pozostaje w tej sytuacji bez znaczenia prawnego. Innymi słowy, strona została prawidłowo – bo za pośrednictwem pełnomocnika - wezwana do uiszczenia wpisu, mimo to nie uzupełniła braku formalnego skargi.
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.