Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2010r. sygn. akt I SA/Ke 56/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie odroczenia terminu płatności podatku od towarów i usług.
Wnioskiem z dnia 1 kwietnia 2010r. skarżąca zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej "p.p.s.a.". wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżąca nie dopełniła tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 2 kwietnia 2010r. Sąd przesłał skarżącej urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Skarżąca w zakreślonym w wezwaniu terminie złożyła w dniu 23 kwietnia 2010r. sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca pozostaje sama w gospodarstwie domowym. Jako posiadany majątek skarżąca wykazuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu o pow. 33,75m² objęte postępowaniem egzekucyjnym. Jako oszczędności skarżąca wykazuje kwotę 30zł, którą zamierza przeznaczyć na jedzenie lub na dojazd do M. celem dokończenia pracy – sprawozdania. W uzasadnieniu wniosku skarżąca powołuje się na krytyczną sytuację finansową, nieosiąganie dochodów w stałej miesięcznej wysokości oraz zły stan zdrowia i przedłużające się postępowanie sądowe w sprawie uzyskania prawa do renty. Konieczność uregulowania przeterminowanych zobowiązań zmusiła skarżącą do zaciągnięcia pożyczki u koleżanki w kwocie 200zł. Skarżąca oświadcza, że aktualnie nie ma zawartych umów na wykonywanie pracy zawodowej, ponadto z uwagi na stan zdrowia poddaje się rehabilitacji i diagnozowaniu schorzenia, co wiąże się z wyjazdami do innych miejscowości, bowiem w Kielcach brak skuteczność w diagnozowaniu jej schorzenia.
Skarżąca jako przychód za okres od 1.01. - 9.04.2010r. wykazuje kwotę 5860,66zł, którą otrzymała w dwóch ratach – zaliczkę w wysokości 2168zł oraz w dniu 9.04.2010r. kwotę 4505zł (netto 3692,62zł). W dniu 6.04.2010r. skarżąca dokonała wpłaty w wysokości 3500zł tytułem czynszu (przedłożona kserokopia potwierdzenia wpłaty z dnia 12.04.2010r.), ponadto dokonała opłaty za noclegi w O. i M. - 350zł, opłaty za światło - 50zł, zwrotu pożyczki od osób fizycznych - 120zł, opłaty sądowej od zażalenia - 42zł. Ponadto skarżąca oświadcza, że na dzień 28.04.2010r. została wyznaczona licytacja mieszkania – kserokopia postanowienia w załączeniu.
W myśl przepisu art. 173 § 1 "p.p.s.a." od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga kasacyjna stosownie do postanowień przepisu art. 175 "p.p.s.a." powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, albo doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych.
Stosownie do przepisu art. 245 § 3 "p.p.s.a." w zakresie częściowym obejmuje między innymi ustanowienie doradcy podatkowego i zgodnie z postanowieniami przepisu art. 246 § 1 pkt 2 "p.p.s.a." przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Analiza złożonego przez J. S. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Uwzględniając wniosek wzięto pod uwagę sytuację finansową skarżącej, przede wszystkim nieregularne uzyskiwanych dochodów oraz zły stan zdrowia.
Jednocześnie wskazać trzeba, że w sprawie nie orzekano w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem skarżąca prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 12 marca 2010r. sygn. akt ISA/Ke 55/10 została zwolniona z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Natomiast zgodnie z art. 239 pkt 4 "p.p.s.a." nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Należy podkreślić, że zwolnienie to oznacza, że strona skarżąca działanie organu nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych poprzez cały tok tego postępowania zarówno przed sądem pierwszej instancji - Wojewódzkim Sądem Administracyjnym - jak i przed sądem drugiej instancji - Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W tych okolicznościach ponowny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych z dnia 2 kwietnia 2010r. jest bezprzedmiotowy. Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych skarżąca mogłaby wnieść w tej sprawie tylko wówczas, gdyby wcześniejszy wniosek w tym przedmiocie nie został uwzględniony w części lub w całości.
Wobec powyższego działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 i § 3 "p.p.s.a." orzeczono jak w sentencji postanowienia.