Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej "ustawa p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl natomiast art. 52 § 2 tej ustawy, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W świetle przedstawionych regulacji niezależnie od tego czy skarżąca złożyła odwołanie czy też nie, skarga na decyzję I instancji jest niedopuszczalna. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego może inicjować jedynie skarga na decyzję organu II instancji, rozpoznając którą Sąd bada także legalność decyzji I instancji.
W konsekwencji, w sytuacji gdy przedmiotem skargi strona czyni decyzję organu
I instancji, skargę należy uznać za niedopuszczalną, zatem podlegającą odrzuceniu stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a.
Z tych względów Sąd stwierdził, że skarga A. N. jest niedopuszczalna. Skarżąca przedmiotem skargi uczyniła bowiem skargę na pierwszoinstancyjną decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności ONW. Sąd stwierdził ponadto, że zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego, ponieważ została uchylona decyzją Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego ARiMR w K. z dnia [...] r. nr [...]. Dodatkowo należy zauważyć, że skarżąca w toku postępowania administracyjnego została prawidłowo pouczona o możliwości, terminie i sposobie zaskarżenia decyzji organu I i II instancji.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.