Uzasadnienie
W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 2680 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2007r. solidarnie wraz z O.L. – A. L. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika.
Uzasadniając wniosek wskazała, że Sąd wezwał ją do uiszczenia kosztów sądowych w łącznej kwocie we wszystkich sprawach około 40 tys. złotych. Skarżąca oświadczyła, że nie ma możliwości zgromadzenia i zapłaty takiej kwoty. Aktualnie mieszka i pracuje zagranicą, niemal wszystkie dochody przeznacza na swoje utrzymanie, stara się również pomagać córce. Wnosząc o ustanowienie pełnomocnika skarżąca wskazała doradcę podatkowego P. Z., który prowadził sprawy męża.
Skarżąca jako posiadany majątek wykazała mieszkanie wielkości 140 m², oszczędności w kwocie 500 zł oraz samochód KIA Opijus rok prod. 2008 o wartości powyżej 3000 euro. Skarżąca oświadczyła, że z tytułu opieki nad starszą osobą w Niemczech uzyskuje dochód w kwocie 500 zł brutto miesięcznie.
Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwanej dalej ustawą p.p.s.a.) i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez stronę dochodzącą swych roszczeń.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację życiową i finansową skarżącej, przede wszystkim wysokość miesięcznych dochodów jak również wysokość wpisów sądowych we wszystkich sprawach ze skargi A. L.. uznano, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Co do wniosku skarżącej w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego w osobie P. Z. wskazać należy, że orzekający nie ma kompetencji do imiennego wyznaczania pełnomocnika, który będzie zastępować stronę korzystającą z przyznanego jej prawa pomocy. Rolą rozpoznającego wniosek jest bowiem orzekanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Po wydaniu postanowienia o przyznaniu prawa pomocy działanie orzekającego ogranicza się wyłącznie do wystąpienia do Krajowej Rady Doradców Podatkowych o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu. Natomiast zgodnie z art. 244 § 3 p.p.s.a., jeżeli strona we wniosku wskazała osobę doradcy podatkowego, Krajowa Rada Doradców Podatkowych, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym doradcą podatkowym, wyznaczy doradcę podatkowego wskazanego przez stronę.
Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 245 § 1 i § 2, art. 246 § 1, § 3 ustawy p.p.s.a.