Uzasadnienie
Postanowieniem z 7 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Ke 574/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę R. C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia
W dniu 23 marca 2018 r. R. C.złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Z oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący pozostaje w gospodarstwie domowym z matką w wieku 84 lat. Oświadczył, że, utrzymują się z emerytury matki w kwocie ok. 1.100 zł netto miesięcznie oraz renty inwalidzkiej skarżącego w kwocie 800 zł netto miesięcznie. Jako zobowiązania i stałe miesięczne wydatki wskazał opłaty za energię elektryczną, gaz, wodę – ok. 300 zł, leki ok. 400 zł, dojazdy do lekarzy oraz na rehabilitację ok. 200 zł, wyżywienie ok. 800 zł, inne wydatki – od 100 do 200 zł.
Zdaniem orzekającego, wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) - zwanej dalej ustawą p.p.s.a. następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym natomiast, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Intencją wnioskodawcy w niniejszej sprawie było uzyskanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Rozstrzygnięcie wniosku sprowadzało się więc do zbadania, czy strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.
Analiza przedstawionej sytuacji materialnej strony skarżącej wykazała, że wniosek o zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie radcy prawnego zasługuje na uwzględnienie. Do pozytywnej oceny wniosku przekonuje przede wszystkim źródło i wysokość miesięcznego dochodu skarżącego i jego matki.
W tej sytuacji uznano, że kondycja finansowa skarżącego nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.