Uzasadnienie
Skargą z dnia 15 czerwca 2005 roku A. B. zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku od towarów i usług za 2002 r.. Powyższe rozstrzygnięcie zostało doręczone pełnoletniemu domownikowi w dniu 18 maja 2005 roku (potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Zawierało ono pouczenie o prawie jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej - w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako ustawa P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Do dnia 31 grudnia 2005 roku skarga mogła być wniesiona zarówno za pośrednictwem organu, którego działania (bezczynności) dotyczyła, jak również bezpośrednio - do sądu administracyjnego (art. 54 § 1 ustawy P.p.s.a. i art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, z poźn. 1271).
Z powyższego wynika, że w niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi upływał skarżącej z dniem 17 czerwca 2005 roku. Tymczasem skarga - zaadresowana do Dyrektora Izby Skarbowej - została nadana w Urzędzie Pocztowym 20 czerwca 2005 r., a więc po upływie terminu o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy P.p.s.a.
Zatem skarga, jako spóźniona podlega odrzuceniu, stosownie do treści przepisu art. 58 § 1 pkt 2 i art. 58 § 3 ustawy P.p.s.a. Uzasadnienie orzeczenia o kosztach stanowi art.232 §1 pkt 1 lit a ustawy P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz § 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i w Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie (Dz. U. Nr 187 poz. 1926) orzekł jak w sentencji postanowienia.