Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Kielcach w sprawie niniejszej oddalił skargę D. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]. nr [...]w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych.
W dniu 20 stycznia 2011r. pełnomocnik skarżącego ustanowiony z urzędu w ramach prawa pomocy - radca prawny A. G. złożył w WSA w Kielcach opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od w/w wyroku. Jednocześnie pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w wysokości 360zł oraz niezbędnych wydatków w kwocie 3,75 zł, oświadczając, iż wyżej wymienione koszty w całości nie zostały opłacone.
Wskazał przy tym, że udzielił porady prawnej skarżącemu w czasie jednogodzinnego spotkania w dniu 19 stycznia 2011r., sporządził dla skarżącego pismo do ZUS z prośbą o rozłożenie na raty należności z tytułu składek.
W odpowiedzi na wezwanie z dnia 26 stycznia 2011r. do przedłożenia dowodu doręczenia skarżącemu opinii o bezzasadności wnoszenia skargi kasacyjnej oraz udokumentowania poniesionych wydatków, pełnomocnik przy piśmie z dnia 1 lutego 2011r. przedłożył potwierdzenie nadania na adres skarżącego w/w opinii oraz potwierdzenia nadania listów poleconych opiewające na łączną kwotę 7,50zł. Jednocześnie zmodyfikował wniosek o zwrot niezbędnych wydatków w ten sposób, iż wniósł o zwrot wydatków na kwotę 7,50zł.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą p.p.s.a wyznaczony radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych(...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.) powoływane dalej jako "rozporządzenie".
Przepis § 15 rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zgodnie z § 16 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części.
Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach, nie mniej niż 120zł. W przedmiotowej sprawie radca prawny został ustanowiony po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 9 grudnia 2010r. oddalającego skargę, czyli nie brał udziału w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji.
Zatem przyjąć należy, iż należne wynagrodzenie w sprawie wynosi 75% stawki minimalnej, tj. 180zł. Należy zauważyć, iż zarówno rodzaj sprawy, stopień jej zawiłości oraz nakład pracy nie uzasadniają przyznania tego wynagrodzenia wg stawek podwyższonych do kwoty 360zł, o co wnioskuje ustanowiony z urzędu pełnomocnik.
Wykonanie czynności polegających na udzieleniu porady prawnej skarżącemu i sporządzenie pisma do ZUS na jednogodzinnym spotkaniu oraz następnie sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej są czynnościami, za które przysługuje wynagrodzenie mieszczące się w ustalonej powołanym rozporządzeniem stawce minimalnej. Aktywność pełnomocnika w wypełnianiu obowiązków w toku postępowania nie przekraczała granic zwykłej staranności.
Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Rozpoznając wniosek zasadnym okazało się również zasądzenie innych udokumentowanych wydatków poniesionych przez pełnomocnika, tj. opłat pocztowych w łącznej kwocie 7,50zł – za nadanie dwóch listów poleconych (art. 250 p.p.s.a.).
Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia.