Uzasadnienie
J.S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004r.
W piśmie dołączonym do powyższej skargi podatniczka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że nie jest w stanie wpłacić kwoty zaległości podatkowej określonej w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wskazała, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, a jedynym źródłem jej utrzymania jest mała firma należąca do męża.
W związku z powyższym stwierdziła, iż ewentualna egzekucja zobowiązania podatkowego doprowadziłaby do bankructwa firmy i likwidacji jednego źródła dochodów uzyskiwanych przez rodzinę. Ponadto wskazała, że prowadząc działalność gospodarczą nigdy nie korzystała z żadnych ulg, gdyż nie znała przepisów podatkowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako ustawa p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Jednakże z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. wynika, że po przekazaniu sądowi skargi sąd ten może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powyższego wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku, iż zachodzą okoliczności mogące uzasadniać zaistnienie tych przesłanek.
W niniejszej sprawie jako uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżąca powołała trudną sytuację materialną; jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, jedynym źródłem utrzymania jest mała firma prowadzona przez męża. Wykonanie decyzji w jej ocenie może doprowadzić do likwidacji firmy męża stanowiącej jedyne źródło dochodów jej rodziny. Należy wskazać, iż podatniczka nie podała żadnej argumentacji i nie przedłożyła żadnych dowodów na uprawdopodobnienie powyższego twierdzenia. W przypadku wniosku o wstrzymanie nie wystarczy powołanie się na trudną sytuację materialną, lecz konieczne jest wykazanie przez stronę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody t.j. takiej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ewentualnie trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca nie uprawdopodobniła, pomimo, iż to na niej ciążył taki obowiązek - związku pomiędzy zapłatą podatku a ewentualnym bankructwem firmy jej męża.
W orzecznictwie wskazuje się, iż nie wystarcza przytoczyć okoliczności, mogące pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia, należy też uprawdopodobnić ich wystąpienie (tak postanowienie NSA z 8 listopada 2006r., II FZ 666/06 niepubl.)
Należy zauważyć, iż nie można utożsamiać zapłaty podatku, nawet w trybie egzekucji administracyjnej, ze szkodą lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków, gdyż skutki zapłaty tego zobowiązania są "odwracalne" poprzez zwrot ewentualnej nadpłaty podatku wraz z odsetkami (postanowienie NSA z 24 września 2004r., FZ 324/04, niepubl, postanowienie NSA z 6 lipca 2004r., FZ 102/04, niepubl.)
Dlatego też w ocenie Sądu wniosek zawierający jedynie ogólne sformułowania, że wykonanie decyzji spowoduje nieodwracalny skutek w postaci likwidacji fermy męża, nie pozwala na przyjęcie, iż zachodzi przesłanka, od której zależy wstrzymanie wykonania decyzji. Powołany przez skarżącą, jako podstawa wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji przepis art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej nie może mieć zastosowania w postępowaniu sądowym.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.