Uzasadnienie
W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn J. Z. złożyła sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Z oświadczenia złożonego pod odpowiedzialnością karną za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z mężem i dwojgiem dzieci w wieku 1 roku i 4 lat. W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżąca wskazała, że obecna sytuacja finansowa jej rodziny jest bardzo trudna. Mąż od ubiegłego roku jest osobą bezrobotną, a dochód jej rodziny to zasiłek rodzinny, zasiłek z tytułu urlopu wychowawczego w kwocie 554 zł miesięcznie, co przy dwójce małych dzieci, comiesięcznych zobowiązaniach jest zdecydowanie niewystarczające. Jako posiadany majątek, wykazała nieruchomość rolną wielkości 0,1383ha oraz samochód osobowy Audi A3 rok prod. 2000 wartości ok. 14.000,00 zł.
Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Analiza złożonego przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie.
Biorąc pod uwagę sytuację finansową skarżącej, przede wszystkim fakt, że mąż skarżącej jest osobą bezrobotną, a jedyny dochód rodziny stanowi zasiłek w kwocie 554 zł miesięcznie należało stwierdzić, że wykazała należycie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.