Uzasadnienie
J. P. i M. P. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego J. P. zarządzeniem z dnia 8 listopada 2012 r. została wezwana do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi. Skarga M. P. została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 17 października 2012 r. sygn akt I SA/Ke 590/12. Pismem z dnia 20 listopada 2012 r. J. P. i M. P. zwrócili się o przedłużenie terminu bądź zwolnienie od wpisu od skargi.
Wniosek ten został uznany za wniosek o zwolnienie od uiszczenia wpisu od skargi, który zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwanej ustawą p.p.s.a.) powinien być złożony na urzędowym formularzu PPF. J. P. i M. P. nie dopełnili tego wymagania, w związku z tym pismami z dnia 21 listopada 2012 r. Sąd przesłał urzędowe formularze PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionych w/w formularzy w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o zwolnienie od uiszczenia wpisu od skargi bez rozpoznania.
J. P. i M. P. w zakreślonym w wezwaniu terminie w dniu 3 grudnia 2012 r. (data stempla pocztowego) złożyli wniosek sporządzony na urzędowym formularzu PPF.
J. P. i M. P. w złożonym na urzędowym formularzu PPF wniosku oświadczyli, że pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym utrzymują się z dochodu uzyskiwanego z tytułu świadczenia z KRUS otrzymywanego przez J. P. w kwocie 1028zł kwartalnie oraz z dochodu uzyskiwanego przez M. P. z gospodarstwa rolnego – nie wskazali wysokości tego dochodu. Jako posiadany majątek skarżący wskazali dom wielkości 120m², nieruchomość rolną wielkości 6,93ha oraz budynki gospodarcze i sprzęt rolniczy.
Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.
Analiza akt administracyjnych oraz złożonego przez J. P. i M. P. pisma z dnia 20 listopada 2012 r. i wniosku z dnia 3 grudnia 2012 r. sporządzonego na urzędowym formularzu PPF wykazała, iż w obecnej sytuacji materialnej nie są w stanie ponieść kosztów sądowych w zakresie uiszczenia wpisu od skargi bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a.