Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] r. [...], Starosta K. (wierzyciel), na podstawie art. 34 ust. 1 i art. 34 ust. 1a ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U.2012.1015 ze zm; "u.p.e.a."), stwierdził niedopuszczalność zarzutu zobowiązanej Gminy C. z 25 maja 2016 r. od tytułu wykonawczego nr 1/2016 z 27 kwietnia 2016 r. dotyczącego nieistnienia obowiązku wypłaty odszkodowania, zgłoszonego na podstawie art. 33 ust. 1 pkt 1 in fine u.p.e.a. oraz stwierdził niezasadność pozostałych zarzutów Gminy z 25 maja 2016 r. oraz z 1 czerwca 2016 r. od ww. tytułu wykonawczego. Na powyższe postanowienie Gmina C. złożyła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., które postanowieniem z 26 września 2016 r. nr SKO – EG-40/2380/34/2016 utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie wierzyciela – Starosty K. Postanowienie zostało doręczone stronie wraz z pouczeniem, że na doręczone postanowienie nie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Na postanowienie Kolegium Gmina złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.
Sąd stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Kolegium utrzymujące w mocy postanowienie Starosty K. (wierzyciela), wydane na podstawie art. 34 ust. 1 i art. 34 ust. 1a. Ten rodzaj postanowienia nie należy natomiast do kognicji sądów administracyjnych. Stosownie bowiem do art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718), zwanej dalej "ustawa p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Wymaga wyjaśnienia, że podejmowane w postępowaniu egzekucyjnym postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, podobnie jak postanowienie wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, mają charakter incydentalny. W takim przypadku w pełni skuteczną ochronę praw strony zapewnia możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia wydanego w sprawie głównej, tj. postanowienia organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów (por. postanowienie NSA z 25 maja 2016 r. sygn. akt II FSK 1005/16; dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Z tych względów Sąd na podstawie powołanej regulacji postanowił jak w pkt 1 sentencji postanowienie.