Uzasadnienie
W związku z wniesioną skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach P. Z. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 12 marca 2012r.
W dniu 26 marca 2012r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi i jednocześnie uiścił wpis. We wniosku wyjaśnił, że skarżący mieszka w O. koło S., natomiast pełnomocnik prowadzi kancelarię w K. Kontaktują się za pomocą poczty elektronicznej i telefonicznie. Pełnomocnik zawiadomił skarżącego o konieczności uiszczenia wpisu, o jego wysokości oraz o tym, że termin do dokonania tej czynności upływa w dniu 19 marca 2012r. Skarżący potwierdził, że uiści wpis od skargi do kasy Sądu. Łączna suma wpisów we wszystkich sprawach skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach wyniosła 14.221 zł.
Skarżący rozpoczął starania o zebranie pieniędzy na wpis, lecz w dniu 14 marca 2012r. nagle zachorował. Doznał nerwicy i bólu uniemożliwiającego jakikolwiek ruch. Schorzenie minęło w dniu 23 marca 2012r. W dniu 24 marca 2012r. pełnomocnik dowiedział się, o tych przeszkodach. W dniu 26 marca 2012r. P.Z. uiścił wpis.
Skarżący wyjaśnił, że na dzień 12 marca 2012r. nie posiadał środków na uiszczenie wpisów sądowych. Związane jest to z trudnościami finansowymi w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej i wszczętego przez organy podatkowe postępowania egzekucyjnego. Trudna jest również jego sytuacja rodzinna.
Do wniosku skarżący dołączył historię zdrowia i choroby z dnia 3 czerwca 2011r. i zaświadczenie lekarskie z dnia 14 marca 2012r. zawierające wskazanie do leżenia minimum do dnia 23 marca 2012r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Przepis art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a.).
Konieczną i zarazem podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności sądowej. Przepisy art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a., stanowiąc o tej przesłance nie określają, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony ubiegającej się o przywrócenie terminu. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 października 2010r. sygn. akt II FZ 534/10 (lex nr 742591) ocena ta została pozostawiona uznaniu sądu, który brak winy w uchybieniu terminu powinien oceniać z wykorzystaniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Tylko w takich warunkach można przyjąć brak winy w uchybieniu terminu.
Wymaga ponadto podkreślenia, że jeśli strona jest reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, tak jak w niniejszej sprawie, przy ocenie możliwości przywrócenia terminu należy uwzględnić wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika. Na nim to bowiem spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych.
W niniejszej sprawie, w której skarżący był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należało rozpoznać przez pryzmat braku winy po stronie pełnomocnika. Z wniosku o przywrócenie terminu wynika, że przyczyną uchybienia terminowi był brak w dyspozycji skarżącego środków do natychmiastowego uiszczenia znacznej kwoty wpisu (skarżący złożył jednocześnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego 17 skarg), co spowodowało konieczność podjęcia przez niego starań o uzyskanie tej kwoty. "Zdobycie" odpowiedniej kwoty uniemożliwiła mu z kolei nagła choroba, w wyniku której utracił kontakt z rzeczywistością, doznał nerwicy co objawiało się bólem uniemożliwiającym jakikolwiek ruch.
Zdaniem Sądu, pełnomocnik uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu. Informując skarżącego o obowiązku uiszczenia wpisu, jego wysokości i terminie wpłaty dochował staranności wymaganej od niego w tych konkretnych okolicznościach sprawy. Nieopłacenie kwoty wpisu przez skarżącego znajdującego się w trudnej sytuacji finansowej, któremu w uzyskaniu odpowiednich środków przeszkodziła nagła choroba, Sąd uznał za zdarzenie niezależne od pełnomocnika, obiektywną przeszkodę której w danej sytuacji nie mógł usunąć. Adwokat nie był bowiem zobowiązany do poniesienia wydatków za stronę, a z przedłożonego przez skarżącego zaświadczenia z Poradni Chirurgicznej Ogólnej Szpitala K. z dnia 14 marca 2012r. wynika zalecenie leżenia minimum do dnia 23 marca 2012r. z powodu rwy kulszowej. Uzyskanie wymaganej kwoty stało się możliwe dopiero po tym terminie podczas, gdy jak wyżej wskazano, termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 19 marca 2012r.
Nadto Sąd stwierdził, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, złożony w dniu 26 marca 2012r., został złożony w terminie, tj. w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a.). Taka ocena zaistniałych okoliczności doznaje również wzmocnienia w aspekcie zachowania prawa strony do sądu (art. 45 Konstytucji RP) – por. postanowienia NSA z dnia 11 sierpnia 2011r., sygn. akt II FZ 413/11 oraz z dnia 20 października 2011r., sygn. akt II FZ 537/11 - dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl.
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.