Uzasadnienie
Wnioskiem z 12 stycznia 2012r. "A" S.A. w W. wniosła o zawieszenie postępowania w sprawie I SA/Ke 607/11 ze swojej skargi z dnia 23 listopada 2011r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...].. nr [...].utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miast i Gminy B. Z., którą określił spółce kwotę zaległości w podatku od nieruchomości za 2007 r.
Wniosek o zawieszenie postępowania oparł o treść o art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. podając jako przesłanki do zawieszenia postępowania, fakt wniesienia do Trybunału Konstytucyjnego skarg o zbadanie zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej przepisów art.1a ust. 1 pkt 2 oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jako okoliczności wskazującej na toczenie się postępowania od którego zależy rozstrzygniecie sprawy ze skargi skarżącej. Skarżąca w tym zakresie powołała się na skargi konstytucyjne Elektrowni "R." S.A. (sprawy o sygn. akt SK 19/10, SK 20/10, SK 21/10, SK 24/10) oraz własną skargę konstytucyjną z dnia 23 września 2010r. dotycząca zbadania zgodności z Konstytucją art.1a ust. 1 pkt 2 oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.
Na rozprawie w dniu 2 lutego 2012r. pełnomocnik skarżącej złożył do akt postępowania odpis decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...].. nr [...]., którą organ odmówił skarżącej wszczęcia postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji objętej skargą w niniejszej sprawie wraz z odpisem odwołania od przedmiotowej decyzji. W związku z czym wniósł o zwieszenie postępowania w oparciu o art. 56 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje:
Postępowanie w sprawie zostało zawieszone, aczkolwiek nie wszystkie przesłanki wskazane przez skarżącą były trafne.
Odnoszą się chronologicznie do wnoszonych przez skarżącą wniosków, Sąd uznał że nie zasługiwał na uwzględnienie pierwotny wniosek, wskazujący jako podstawę do zawieszenia zainicjowanie przed Trybunałem Konstytucyjny postępowania o zbadanie zgodności z Konstytucją przepisów 1a ust. 1 pkt 2 oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) zwanej dalej u.p.o.l. Sąd nie kwestionując zastosowania objętych skargą konstytucyjną przepisów w decyzji, której niniejsze postępowanie dotyczy, to uznał, że ewentualne stwierdzenie niekonstytucyjności objętych skargami przepisów daje możliwość wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją w oparciu o art. 240 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowej (Dz. U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm) zwanej daje o.p.
Stosownie do unormowań zawartych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Ponieważ art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi jedną z fakultatywnych podstaw zawieszenia postępowania, zatem rozstrzygniecie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Uwzględniając możliwość zapewnienia skarżącej ochrony prawnej, w przypadku stwierdzenia przez Trybunał Konstytucyjny niekonstytucyjności przepisów w oparciu o które wydana została zaskarżona decyzja, w postaci instytucji wznowienia postępowania, uznać należało, że zawiśnięcie postępowania przez Trybunałem Konstytucyjnym o zbadanie konstytucyjności przepisów nie uzasadnia zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie (por. postanowienie NSA z dn. 24 sierpnia 2011r., sygn. akt: II FZ 390/11, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Stanowi natomiast przesłankę zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie, okoliczność toczącego się postępowania w celu stwierdzenia nieważności decyzji której dotyczy rozpatrywana skarga, a które zostało wszczęte przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do art. 56 p.p.s.a. w sytuacji gdy wniesienia skargi do sądu nastąpiło po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu stwierdzenia nieważności decyzji, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu.
Z przedłożonych przez pełnomocnika skarżącej decyzji z 27 grudnia 2011r. odmawiającej wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji wynika, że wniosek skarżącej wpłynął do organu 21 listopada 2011r., tymczasem skarga w niniejszej sprawie wniesiona został 23 listopada 2011r.
Uwzględniając treść art. 165 § 3 o.p. wskazującego, że datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi podatkowemu, z zastrzeżeniem art. 165a (sytuacje przewidziane w art. 165 a nie zachodzą w niniejszej sprawie). Sąd uznał, że w sprawie zaistniał obligatoryjna przesłanka do zawieszenia postępowania.
Wyjaśnienia wymaga, że fakt wydania przez organ podatkowy decyzji w oparciu o art. 249 o.p. odmawiającej wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji, która w chwili procesowania jest decyzją niestateczną nie wskazuje, że postępowanie w celu stwierdzenia nieważności decyzji nie zostało wszczęte, czy też zostało zakończone.
Wykładnia wyżej przytoczonych przepisów uprawnia do przyjęcia, że datą wszczęcia postępowania administracyjnego w celu stwierdzenia nieważności aktu w rozumieniu akt 56 p.p.s.a. jest data doręczenia takiego żądania organowi przez stronę. Organ podatkowy przed wszczęciem postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności obowiązany jest zbadać czy nie zachodzą przesłanki, przykładowo wymienione w art. 249 § 1 pkt 1 i 2 o.p., uzasadniające wydanie decyzji o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności. Ta wstępna faza postępowania nadzwyczajnego jest już sprawą, o której mowa w art. 56 p.p.s.a., a więc sprawą w celu stwierdzenia nieważności aktu.
Podkreślić należy, że co do istoty takie stanowisko było prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 29 czerwca 2010r. I FZ 228/10 - Lex nr 643233). Przywołane postanowienie NSA odnosi się wprawdzie do instytucji wznowienia postępowania, ale przepisy dotyczące obu tych nadzwyczajnych postępowań tj. wznowienia postępowania i stwierdzenia nieważności są w zakresie wstępnej fazy postępowania, po wniesieniu żądania ich uruchomienia - co do istoty - identyczne. W postanowieniu tym powołano się na stanowisko piśmiennictwa i należy powtórzyć, że wstępne postępowanie organu należy traktować jako fazę postępowania nadzwyczajnego, którego przedmiotem jest weryfikacja decyzji ostatecznej. Z dniem doręczenia organowi podatkowemu żądania strony następuje wszczęcie postępowania, w którym organ najpierw rozstrzyga czy nastąpi wznowienie postępowania (B. Brzeziński, M. Kalinowski, A. Olesińska, M. Masternak, J. Orłowski, Ordynacja podatkowa, Komentarz Tom 2, TNOiK Toruń 2007r. str. 555).
Ci sami autorzy w: Ordynacja podatkowa Komentarz Toruń 2002, strona 807 odnośnie stwierdzenia nieważności podkreślają, że w fazie wstępnej postępowania organ podatkowy bada żądanie stwierdzenia nieważności w celu stwierdzenia czy nie zachodzą podstawy do odmowy wszczęcia postępowania w tej sprawie. (por. postanowienie WSA w Rzeszowie z dn. 18 lipca 2011r., sygn. akt: I SA/Rz 366/11, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl)
Z uwagi na powyższe oraz fakt, że w związku z odwołaniem skarżącej od decyzji odmawiającej wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważność decyzji objętej skargą, a które zostało wszczęte przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego uznać należy, że postępowanie to nie zostało ostatecznie zakończone, co uzasadnia zawieszenie postępowania w sprawie w oparciu o art. 56 p.p.s.a. do momentu jej prawomocnego rozstrzygnięcia.