Uzasadnienie
C.W. wniósł skargę na pismo Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...], nr [...], którym Naczelnik Urzędu Celnego w K. przekazał Dyrektorowi Izby Celnej jako organowi drugiej instancji odwołanie C. W. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...], nr [...].
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej odrzucenie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002, Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako ustawa p.p.s.a., z uwagi na niedopuszczalność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 3 ustawy p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracyjnej poprzez orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne,
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4. inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa,
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji państwowej,
- 6. inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
- 7. akty nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego,
- 8. bezczynność organ w sprawach wymienionych w pkt 1-4, a nadto w innych sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.
Zarazem, zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
C. W. wniósł skargę na pismo nienależące do żadnej z kategorii wymienionych w cyt. wyżej art. 3 ustawy p.p.s.a., a stanowiące jedynie wyraz technicznego przekazania odwołania organowi podatkowemu drugiej instancji, który swe rozstrzygnięcie miał wydać dopiero w wyniku rozpatrzenia tak przekazanego odwołania. Jednocześnie zatem nie doszło do wyczerpania toku instancji w rozumieniu powołanego art. 52 ustawy p.p.s.a.
Z podniesionych względów skarga na pismo Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...], nr [...] stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 222 ustawy p.p.s.a., podlegała odrzuceniu.