Uzasadnienie
H. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [..] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania na postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy S.dotyczącego wyznaczenia stronie siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego.
Na rozprawie 26 stycznia 2017 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, oświadczył, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności podnieść należy, że cofnięcie skargi może dotyczyć wyłącznie takiej skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W niniejszej sprawie sytuacja taka miła miejsce. Skarga została złożona w terminie oraz spełnia wymogi formalne. Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718 ze zm.), zwanej dalej "ustawa p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi należy zatem do czynności dyspozycyjnych strony i jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy może wywołać skutki o których mowa w powołanym przepisie. Zdaniem Sądu, takie okoliczności w zawisłej sprawie nie zachodzą.
Na postanowienie w przedmiocie wyznaczenia stronie terminu do zapoznania się z materiałem dowodowym nie przysługuje bowiem środek zaskarżenia. Wobec powyższego cofnięcie skargi uznać należało za w pełni skuteczne.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie z art. 60 ustawy p.p.s.a., w zw. art. 161 § 1 pkt 1 w myśl którego sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę postanowił jak w pkt.1 sentencji postanowienia. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 21 ust.1 lit c w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2016. poz. 1714).