Uzasadnienie
W dniu 14 stycznia 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wpłynęła skarga O. Sp. z o.o. w J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 20 listopada 2009r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za czerwiec 2004r. W skardze tej podano "wartość przedmiotu sporu" nie odpowiadającą kwocie pieniężnej jaką zakwestionować mogłaby skarżąca na podstawie zaskarżonej decyzji. Ponadto skarga ta została podpisana przez prezesa S. B., natomiast nie został do niej dołączony dokument wykazujący umocowanie do wniesienia skargi i określający sposób reprezentacji tego podmiotu.
W związku z powyższym, pismem z dnia 15 stycznia 2010r. O. Sp. z o.o. w J. została wezwana do podania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej.
Powyższe wezwanie zostało doręczone O. Sp. z o.o. w J. w dniu 2 lutego 2010r. (przesyłka dwukrotnie awizowana ze skutkiem doręczenia – k. 28). W wyznaczonym terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać elementy wymienione w pkt 1-3. W każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty (art. 215 § 1 ustawy P.p.s.a.). Z kolei przepis art. 28 §1 ustawy P.p.s.a. stanowi, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie natomiast do treści art. 29 ustawy P.p.s.a przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Nieprzedłożenie dokumentu potwierdzającego takie umocowanie stanowi brak formalny. Jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 ustawy P.p.s.a.). W przypadku skargi odmienny skutek nieuzupełnienia braków formalnych przewiduje art. 58 § 1 pkt 3 ustawy P.p.s.a., zgodnie z którym sąd skargę odrzuca, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie skarżąca O. Sp. z o.o. w J. wezwana została do uzupełnienia braków formalnych skargi. Przesyłka była dwukrotnie awizowana, po raz pierwszy w dniu 19 stycznia 2010r., i powtórnie w dniu 27 stycznia 2010r. W związku z tym należało przyjąć tzw. fikcję doręczenia i uznać, że wezwanie doręczono w dniu 2 lutego 2010r. (art. 73 § 1-4 ustawy P.p.s.a.). Pomimo wezwania, w wyznaczonym terminie skarżąca nie podała wartości przedmiotu zaskarżenia ani nie złożyła wymaganego dokumentu. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy P.p.s.a. skargę odrzucił, o czym orzekł w sentencji postanowienia.