Uzasadnienie
M.P.reprezentowany przez R. P. w odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w sprawie ze skargi M. P. i R.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] r. w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczący Wydziału I z 23 lutego 2016r., pismem z 25 lutego 2016 r. przesłał M. P. reprezentowanemu przez R.P.urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego ww. formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Pismo wraz z formularzem zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi M. P.12 marca 2016 r. W wyznaczonym przez Sąd terminie, czyli do 21 marca 2016 r., skarżący nie złożył formularza.
W dniu 19 marca 2016 r. do akt sprawy złożony został formularz wniosku, w którym jako wnioskodawca wskazany został R. P..
Zarządzeniem z 30 marca 2016 r. starszy referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek M. P.. Od zarządzenia M. P. wniósł 15 kwietnia 2016 r. sprzeciw i w tym samym dniu formularz wniosku, w którym jako wnioskodawcy wskazani zostali R.P. i M. P..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: ustawy p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od postanowień i zarządzeń referendarza sądowego, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach tych, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
W ocenie Sądu, prawidłowe jest zarządzenie starszego referendarza sądowego. Zgodnie z treścią art. 252 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym. Wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Zgodnie z art. 257 ustawy p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Taka sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie, ponieważ skarżący, mimo wezwania, nie złożył w wymaganym terminie formularza. Nadmienić należy, że w przedłożonym do akt sprawy 19 marca 2016 r. formularzu, jako wnioskodawca widnieje R.P., który również jest skarżącym w niniejszej sprawie, zatem formularza tego nie można potraktować jako wniosku M. P. złożonego przez reprezentującego go R. P.. Z kolei formularz wniesiony przez R. P.i M. P. 15 kwietnia 2016 r., jako złożony po upływie terminu zakreślonego w zarządzeniu z 23 lutego 2016 r., rozpoznany zostanie odrębnym rozstrzygnięciem referendarza sądowego.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach działając na podstawie art. 260 w zw. z art. 257 p.p.s.a. utrzymał w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego, o czym orzekł w sentencji postanowienia.