Uzasadnienie
Postanowieniem starszego referendarza sądowego z 2 listopada 2016 r. skarżącemu M.P. przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym m. in. ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła pełnomocnikiem w niniejszej sprawie adwokata M. J..
Postanowieniem z 29 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach skargę M. P. odrzucił. Na powyższe postanowienie skarżący, w piśmie z 18 września 2016 r. wywiódł zażalenie, uzupełnione pismem pełnomocnika z 23 listopada 2016 r. Postanowieniem z 18 stycznia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na powyższe postanowienie sądu I instancji.
W piśmie z 2 lutego 2017 r. pełnomocnik adwokat M. J. wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu M. P.zgodnie z normami przepisanymi, albowiem koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje stosowne rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości. W rozpoznawanej sprawie jest to rozporządzenie z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) dalej rozporządzenie. W myśl bowiem § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), które weszło w życie 2 listopada 2016 r., do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem jego wejścia w życie stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
W świetle postanowień § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Jednocześnie opłatę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (ust. 3 § 4).
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d) stawka maksymalna w postępowaniu zażaleniowym przed sądem administracyjnym wynosi 240 zł.
W realiach niniejszej sprawy, wyznaczony adwokat wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku udziałem w niniejszym postępowaniu zainicjowanym zażaleniem wywiedzionym przez skarżącego od postanowienia o odrzuceniu skargi.
W konsekwencji powyższego, za udział w postępowaniu zażaleniowym pełnomocnikowi przysługuje wynagrodzenie w kwocie ½ stawki maksymalnej, która wynosi 240 zł, a więc w kwocie 120 zł, co po powiększeniu o należny podatek od towarów i usług (27,60 zł) stanowi kwotę 147,60 zł brutto.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.