Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 22 grudnia 2015 r. oddalił skargę R. P.-K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2015 r.
Pełnomocnik skarżącej ustanowiony w ramach prawa pomocy adwokat A.A. złożył w dniu 2 marca 2016 r. (data stempla pocztowego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu oświadczając, iż nie zostało ono uiszczone w żadnej części.
Starszy referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 poz. 1801) powoływane dalej jako rozporządzenie. W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, stawka przed sądem administracyjnym za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Zgodnie zaś z § 4 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłatę zasądzaną na rzecz adwokata sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Niniejsza sprawa dotyczy podatku od nieruchomości za 2015 r., a wartość przedmiotu sporu stanowi kwotę 142,00 zł, zatem należy do kategorii spraw określonych w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia, zgodnie z którym opłata maksymalna w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, obliczana jest na podstawie § 8. Paragraf ten w punkcie pierwszym stanowi, że opłaty maksymalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy do 500 zł - 120 zł. Pełnomocnik ustanowiony z urzędu sporządził i przedłożył Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym przez § 3 rozporządzenia, w opinii zawarł wniosek przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu oświadczając, iż nie zostało ono uiszczone w żadnej części.
Kwota wynagrodzenia określona na podstawie wyżej cytowanych § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) i § 8 pkt 1 rozporządzenia wyniosła 240 zł. Wynagrodzenie to po podwyższeniu o 23% podatku VAT, czyli o kwotę 55,20 zł, należało ustalić na kwotę 295,20 zł. Zgodnie bowiem z treścią § 4 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.