Uzasadnienie
W sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z 14 października 2016 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych A.W. złożył sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
W złożonym wniosku skarżący oświadcza, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i synem w wieku 19 lat. Jako majątek wykazuje dom wielkości 51m², nieruchomość rolną wielkości 3,91 ha oraz ciągnik rolniczy o wartości 5 tys. zł. Skarżący oświadcza, że wraz z rodziną utrzymuje się z renty w kwocie 777 zł lub 1100 zł netto miesięcznie.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718) powoływana dalej jako ustawa p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika przez stronę dochodzącą swych roszczeń.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację materialną skarżącego i jego rodziny, przede wszystkim niski dochód oraz problemy finansowe uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1, § 3 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.