Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 grudnia 2012 r. M. M. (niżej określany również jako skarżący) złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata).
Wraz z pismem z dnia 3 stycznia 2013 r. Sąd przesłał M. M. urzędowy formularz PPF i zobowiązał skarżącego do złożenia wypełnionego formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Pismo wraz z formularzem zostało prawidłowo doręczone M. M. za pośrednictwem poczty w dniu 22 stycznia 2013 r. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w wyznaczonym terminie skarżący złożył jedynie pismo procesowe, z którego wynika, że do tego pisma załącza wypełniony formularz PPF. Formularza PPF Sąd jednak nie otrzymał.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach zarządzeniem z dnia 12 lutego 2013 r. pozostawił wniosek M. M. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Na w/w zarządzenie M. M. w terminie wniósł sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wskazał w nim, że korespondencją z dnia 29 stycznia 2013 r. przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wypełniony formularz. Zaznaczył, że nie potrafi wskazać dlaczego do dnia wydania zarządzenia Sąd nie otrzymał formularza, skoro został on załączony do pisma przewodniego z dnia 29 stycznia 2013 r. M. M. podkreślił również, że przesłanie formularza za pośrednictwem poczty w dniu 29 stycznia 2013 r. nie skutkuje uchybieniem terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu na zarządzenie lub postanowienie referendarza w przedmiocie prawa pomocy, orzeczenie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 252 § 2 ustawy p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru. Formularz ten stanowi załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. nr 227, poz. 2245).
W przedmiotowej sprawie pismem z dnia 3 stycznia 2013 r. M. M. został wezwany do złożenia w/w formularza w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie doręczono mu w dniu 22 stycznia 2013 r., co wynika z załączonego do akt sprawy potwierdzenia odbioru. Określony w wezwaniu siedmiodniowy termin zaczął więc biec od dnia 23 stycznia 2013 r. i upłynął w dniu 29 stycznia 2013 r. Skarżący w wyznaczonym terminie złożył jedynie pismo, w którym zaznaczył, że załącza formularz PPF. Sam formularz (lub ponownie wypełniona jego wersja) nie został jednak do Sądu przesłany do dnia wydania niniejszego postanowienia.
Zgodnie z art. 257 ustawy p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 ustawy p.p.s.a, wniosek M. M. o przyznanie prawa pomocy należało pozostawić bez rozpoznania.