Uzasadnienie
ISA/Ke 656/05
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu zażalenia R. W. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego nr. [...] w sprawie odmowy zawieszenia postępowania podatkowego w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003r. uchylił to postanowienie a postępowanie w sprawie umorzył.
W motywach rozstrzygnięcia wskazał, że nie podpisanym pismem z dnia 16 maja 2005r. R. W. zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego z wnioskiem o zawieszenie postępowania podatkowego w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003r. W uzasadnieniu wniosku powołała się na toczące się postępowanie prokuratorskie wobec wystawcy fikcyjnych faktur.
Organ I instancji postanowieniem z dnia [...] oddalił wniosek o zawieszenie wskazując, że nie wystąpiła żadna z przesłanek z art. 201 § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozpoznając zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie organ II instancji wskazał, że złożony dnia 16.V.2005r. wniosek o zawieszenie postępowania nie był podpisany a organ I instancji nie wezwał strony w trybie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej do jego podpisania. Wobec braku podpisu wniosek nie mógł wywołać skutków prawnych. Oznacza to, że postanowienie organu i I instancji wydane zostało bez podstawy prawnej co musiało skutkować uchyleniem postanowienia i umorzeniem postępowania.
Na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożyli R. i L. małżonkowie W. Wnieśli o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i zasądzenie kosztów. Podnieśli, że zasadnie organ II instancji uchylił postanowienie jednakże należało sprawę przekazać do ponownego rozpoznania organowi I instancji nie zaś postępowanie umarzać. Umorzenie postępowania zamknęło im drogę do merytorycznego rozpoznania wniosku o zawszenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest zasadna.
W myśl art. 1 ustawy z dnia 25.VII.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych(Dz.U.Nr. 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawe. Oznacza to, że wyeliminować z obrotu prawnego można takie rozstrzygnięcie, które narusza prawo i to w stopniu mającym wpływ na treść rozstrzygnięcie.
Zaskarżone postanowienie narusza prawo.
Mimo, iż w myśl art. 201 § 1 Ordynacji podatkowej zawieszenie postępowania z przyczyn w nim wymienionych następuje z urzędu to jednak strona postępowania ma prawo wniosek o zawieszenie postępowania złożyć. Wpłynięcie takiego wniosku rodzi po stronie organu obowiązek zbadania czy zachodzą podstawy do zawieszenia postępowania w sprawie. Art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej nakłada na organ obowiązek każdorazowego badania czy zgłoszony wniosek spełnia wymogi formalne.Braki formalne pisma strony mogą być uzupełnione. W tym celu należy stronę wezwać do uzupełnienia braku pisma w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Treść tego artykułu nie pozostawia wątpliwości, że organ ma w każdym wypadku obowiązek wezwania strony do uzupełniania braku. Dopiero pismo prawidłowo uzupełnione można rozpatrzyć merytorycznie. Organ II instancji w sytuacji gdy na skutek kontroli instancyjnej stwierdzi, że wniosek o zawszenie postępowania był przez stronę nie podpisany obowiązany był w myśl art. 233 § 2 uchylić postanowienie organu I instancji i sprawę przekazać mu do ponownego rozpatrzenia z zaleceniem usunięcia stwierdzonych uchybień(wezwania strony do podpisania wniosku).
Umorzenie postępowania w myśl art. 233 I 1 pkt 2a było nieprawidłowe wobec niewyczerpania trybu z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej. Strona ma prawo oczekiwać, że każdy jej wniosek rozpoznany będzie zgodnie z prawem skoro obowiązek takiego działania nakłada na organy art. 120 Ordynacji podatkowej. Okoliczność, że w każdym czasie strona może złożyć ponowny wniosek o zawieszenie postępowania nie zwalnia organu od obowiązku rozpatrzenia zgodnie z prawem wniosku już złożonego, skoro zasadą jego działania w myśl art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej jest prowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Samo naruszenie tego przepisu(które również w sprawie miało miejsce) jest wystarczającą przesłanką do uchylenia decyzji administracyjnej(patrz orzeczenie NSA III SA 3390/00 O ordynacja podatkowa Komentarz Lexis Nexis wyd.2 str.403).
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ pierwszej instancji prawidłowo wezwie skarżącego do uzupełnienia wniosku z dnia 16 maja 2005r. stosownie do wymogów art. 169 § 1 ordynacji podatkowej oraz podejmie dalsze działania zmierzające do prawidłowego załatwienia sprawy.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 145 § 1 pkt1 c ustawy z dnia 30.VIII.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr. 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.