Uzasadnienie
W interpretacji indywidualnej z 12 sierpnia 2014 r. Minister Finansów uznał stanowisko M. N. zawarte we wniosku z dnia 9 maja 2014 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, za nieprawidłowe. Interpretacja wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach została prawidłowo doręczona wnioskodawcy 20 sierpnia 2014 r. Pismem z 26 sierpnia 2014 r. (data stempla pocztowego), M.N. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Odpowiedź organu na to wezwanie została wnioskodawcy prawidłowo doręczona 26 września 2014 r. M. N. złożył skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach za pośrednictwem organu 30 października 2014 r. (data stempla pocztowego).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 § 3, art. 53 § 2 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej "ustawy p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach wnosi się za pośrednictwem organu, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie organ udzielił odpowiedzi na wezwanie do osunięcia prawa, termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosi więc 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na to wezwanie. W związku z tym termin ten zaczął biec od 27 września 2014 r. i upływał 27 października 2014 r. Skarga wniesiona 30 października 2014 r. została zatem wniesiona po terminie.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, należało orzec jak w sentencji postanowienia. Zwrot wpisu uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.