Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [..] 2013 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, T. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że jest osobą ubogą, nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę ani na podstawie umowy cywilnoprawnej. Nie osiąga żadnych dochodów oraz nie pobiera zasiłku dla bezrobotnych. Stan ten trwa od około dwóch lat. Skarżący oświadczył, że nie posiada żadnego majątku ruchomego ani nieruchomego, nie posiada oszczędności pieniężnych. Poza tym wnioskodawca wskazał, że jest przewlekle chory, po kilku operacjach (jaskra obu oczu), co znacznie utrudnia mu znalezienie zatrudnienia. Na potwierdzenie tych okoliczności skarżący dołączył do wniosku kserokopię orzeczenia o lekkim stopniu niepełnosprawności z dnia 19 grudnia 2013 r.
Z oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika ponadto, że skarżący pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z siostrą i siostrzeńcem w wieku 16 lat. Siostra jest właścicielem domu z 1970 r. o powierzchni 100 m² wraz z działką (0,15 ha). Źródłem utrzymanie skarżącego oraz osób pozostających z nim w gospodarstwie domowym jest dochód uzyskiwany przez siostrę skarżącego z tytułu wynagrodzenie za pracę w kwocie 2288 zł netto miesięcznie. Niezbędne środku do życia zapewnia skarżącemu siostra ponosząc opłaty za media i dostarczając wyżywienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), określanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają jednak skarżącym nieposiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
W przedmiotowej sprawie skarżący ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych. Zwolnienie od kosztów sądowych (składają się na nie opłaty sądowe: wpis i opłata kancelaryjna oraz zwrot wydatków) wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, którego przyznanie osobie fizycznej uzależnione jest od wykazania przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 245 § 3 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a.).
Zdaniem Sądu skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść na obecnym etapie postępowania pełnych jego kosztów bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że aktualna sytuacja finansowa skarżącego jest trudna. Nie uzyskuje on bowiem żadnych dochodów, nie posiadając przy tym żadnego majątku i oszczędności. Jego podstawowe potrzeby bytowe zapewnia siostra, która posiada na utrzymaniu także nieletniego syna. Dodatkowo skarżący boryka się z trudnościami zdrowotnymi, o czym świadczy załączona do wniosku kopia orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Istotna jest też okoliczność, że na dzień złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie niniejszej skarżący złożył skargę w sprawie I SA/Ke 68/14, w której wpis wynosi 480 zł.
Orzekając o zakresie i rodzaju przyznanej pomocy skarżącemu Sąd wziął pod uwagę również czynności warunkujące skuteczne wniesienie skargi. I tak z art. 220 § 1 ustawy p.p.s.a. wynika, że Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty. Obowiązek opłacenia pozostałych kosztów sądowych oraz ich ewentualna wysokość jest natomiast uzależniona od przebiegu postępowania sądowego. Ponadto obowiązek ten jest rozłożony w czasie, w którym sytuacja finansowa skarżącego może ulec poprawie.
W związku z powyższym Sąd stwierdził, że na obecnym etapie postępowania uzasadnionym jest przyznanie prawa pomocy skarżącemu w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi, który w niniejszej sprawie wynosi 838 zł.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.