Uzasadnienie
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. decyzją z [...] r. nr [...] uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S.-K.z [...] r. nr [...], określił R.R. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2016 r. oraz odsetki od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2016 r. Decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] r. została doręczona skarżącemu 7 listopada 2017 r. W dniu 6 lutego 2018 r. (data nadania) skarżący wniósł skargę na powyższą decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z 31 października 2017 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2016 r., w której zawarł wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Prawomocnym postanowieniem z 29 marca 2018 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U z 2017, poz. 1369 ze zm.) dalej "ustawa p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W przedmiotowej sprawie termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego zaczął biec od 7 listopada 2017 r. i upływał 7 grudnia 2017 r. Skarga została wniesiona 6 lutego 2018 r., zatem po terminie. Prawomocnym postanowieniem z 29 marca 2018 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowienie to zostało uznane za doręczone w trybie art. 73 ustawy p.p.s.a.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, należało odrzucić skargę. Stosownie zaś do art. 232 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 232 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.