Uzasadnienie
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia z dnia [...] 2013 r. w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej, L. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie, której realizuje się zaległości podatkowe wraz z odsetkami.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odmowne załatwienie wniosku. Wskazał, że zobowiązania skarżącego w podatku od towarów i usług nie wynikają z decyzji podatkowych lecz z deklaracji składanych przez podatnika na zasadach samoobliczenia. Z kolei decyzja rozstrzygająca wniosek o ulgę w spłacie zobowiązań podatkowych stanowi o nabyciu, bądź nie prawa do ulgi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że przedmiotem ochrony tymczasowej może być nie tylko zaskarżony akt lecz także inne akty wydane wcześniej z tym jednak warunkiem, że mieszczą się one "w granicach tej samej sprawy".
Wniosek L. K. dotyczy decyzji na podstawie, której "realizuje się zaległości podatkowe wraz z odsetkami". Z akt sprawy wynika natomiast, że wobec skarżącego taka decyzja nie została wydana. Zobowiązania skarżącego w podatku od towarów i usług nie wynikają bowiem z decyzji podatkowej lecz ze składanych przez skarżącego deklaracji podatkowych. Na marginesie należy wskazać, że decyzja "wymiarowa" nie mieści się w granicach tej samej sprawy. Pomiędzy postępowaniem "wymiarowym", a postępowaniem w przedmiocie rozłożenia zaległości podatkowej na raty nie zachodzi bowiem tożsamość przedmiotowa i podmiotowa. Pomimo występującego związku między tymi sprawami różnią się one podstawą prawną rozstrzygnięcia. W konsekwencji wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji "wymiarowej", w przypadku jej wydania wobec skarżącego, w postępowaniu dotyczącym ulgi podatkowej, niemógłby zostać uwzględniony.
Zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 8 października 2013 r. w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej, z kolei nie podlega wykonaniu. W żadnym przypadku bowiem nie mogą podlegać wykonaniu akty administracyjne odmawiające przyznania uprawnień, jak na przykład umorzenia odsetek lub rozłożenia na raty zaległości podatkowych, te bowiem niczego nie zmieniają w zakresie praw lub obowiązków strony. Decyzja odmowna nie ma przymiotu wykonania, tj. węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2008 r. sygn. akt II OZ 325/08, Lex nr 493905 i z dnia 28 lutego 2008 r. sygn. akt I FSK 431/07, lex nr 471074).
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.