Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę A. J. na decyzję Kolegium z dnia 2 października 2014 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że pomimo wezwania do uiszczenia wpisu i zakreślenia terminu do dokonania tej czynności, skarżąca uiściła wpis po terminie, tj. 14 stycznia 2015 r., co jest równoznaczne z nieuiszczeniem wpisu i stanowiło podstawę do odrzucenia skargi. Postanowienie z uzasadnieniem zostało skarżącej doręczone prawidłowo w dniu 22 stycznia 2015 r. W dniu 20 lutego 2015 r. (data stempla pocztowego) A. J. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że nie mogła wywiązać się z terminu podanego przez Sąd do uzupełnienia braków, tj. wpisu – ze względu na chorobę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Bezspornym w sprawie jest, że skarżąca uchybiła terminowi do uiszczenia wpisu od skargi. Stosownie zaś do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ustawą p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Instytucją procesową, której celem jest ochrona strony przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu do dokonania określonej czynności procesowej jest uregulowana w art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. instytucja przywrócenia terminu. Zgodnie z powołanym przepisem jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Z powołanych przepisów wynika, że wniosek o przywrócenie terminu badany jest dwuetapowo. Najpierw ocenia się, czy został złożony w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi. Dopiero w kolejnym etapie bada się, czy wskazywana przez stronę przyczyna uchybienia terminowi była niezawiniona.
Z powyższego wynika, że w sprawie istotne jest ustalenie momentu ustania przyczyny uchybienia terminowi. Z wniosku A. J. nie wynika kiedy ustała choroba, wskazywana przez skarżącą jako przyczyna uchybienia terminu do uiszczenia wpisu. Zdaniem Sądu skoro przyczyną nieuiszczenia wpisu w terminie, według wnioskodawczyni, była choroba to dzień, w którym skarżąca dokonała tej czynności należy uznać za dzień, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu.
Z akt sprawy wynika natomiast, że skarżąca uiściła wpis 14 stycznia 2015 r., a postanowienie o odrzuceniu skargi, z którego dowiedziała się o uiszczeniu wpisu po terminie, zostało jej doręczone w dniu 22 stycznia 2015 r. W tej sytuacji Sąd stwierdził, że wniosek A.J. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu złożony 22 lutego 2015 r. jest spóźniony. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 ustawy p.p.s.a.).
Dodatkowo należy podnieść, że skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych za brakiem winy w uchybieniu terminu, może przemawiać choroba, ale nie każda, a wyłącznie taka, która miała nagły i obłożny charakter, obiektywnie całkowicie uniemożliwiająca podjęcie działań albo wyręczenie się inną osobą. Sam fakt choroby, a nawet dysponowanie zwolnieniem lekarskim nie świadczy jeszcze o braku winy w uchybieniu wiążącego stronę terminu (por. postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2012 r. sygn. akt I FZ 381/12, lex nr 1239193, z dnia 24 lutego 2012 r. sygn. akt II FZ 858/1, lex nr 1116237, z dnia 4 listopada 2010 r. sygn. akt I OZ 839/10, lex nr 742094 i z dnia 13 października 2010 r., sygn. akt I OZ 767/10, lex nr 742025). Usprawiedliwienia dla przywrócenia terminu nie może stanowić argumentacja ograniczająca się do stwierdzenia, że skarżąca była chora. Istotne jest uprawdopodobnienie nie tylko samego faktu choroby, ale także wpływu stanu zdrowia strony na niemożność działania, czego w niniejszej sprawie nie uczyniono.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 88 ustawy p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, orzekł jak w sentencji postanowienia.