Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej w Ki. decyzją z [...] nr [...] uchylił i przekazał do ponownego rozpatrzenia decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z [...] r. nr [...] w sprawie określenia P.P.H.U. E. P. s.c. S. P. & W. W.& E. P. Sp. z o.o. z siedzibą w O. (Spółka) przybliżonej kwoty VAT za [...] w wysokości [...], odsetek od tej zaległości w wysokości [...] i orzeczenia o zabezpieczeniu tej należności na majątku podatnika. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi Spółki 19 sierpnia 2015 r.
Spółka 15 października 2015 r. (data stempla pocztowego) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K., podpisany z upoważnienia adwokata P. B. przez aplikanta adwokackiego Ł. R.. Do wniosku załączyła niepodpisaną skargę i upoważnienie adwokata P. B. dla aplikanta adwokackiego. Nie załączyła natomiast pełnomocnictwa. Pomimo wezwania skarżąca nie uzupełniła ww. braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu. W związku z powyższym prawomocnym zarządzeniem z 16 grudnia 2015 r. Sędzia pozostawił wniosek Spółki o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bez rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2012.270) - dalej "ustawa p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W przedmiotowej sprawie poza sporem jest, że skarga została wniesiona 15 października 2015 r. (data stempla pocztowego), tj. po terminie do wniesienia skargi, który upływał 18 września 2015 r. Wniosek Spółki o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został zaś pozostawiony bez rozpoznania.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, należało orzec jak w sentencji postanowienia.