Uzasadnienie
S. N.w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z 6 listopada 2017r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r. złożył sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych tj. w zakresie zwolnienia od opłat sądowych, w którym wskazał, że pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z żoną i dwoma małoletnimi synami, rodzina utrzymuje się z zasiłku macierzyńskiego w kwocie 400 zł netto miesięcznie, z prowadzonej działalności gospodarczej skarżący nie uzyskuje dochodu. Jako posiadany majątek skarżący wykazał dom jednorodzinny wielkości 80m² o wartości 80.000 zł
Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że był osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, od 16 października rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej, która jeszcze nie przynosi dochodu, żona przebywa na zasiłku macierzyńskim.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego i przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na względzie okoliczności przedstawione przez skarżącego w złożonym wniosku, przede wszystkim fakt, że aktualnie skarżący nie uzyskuje dochodów, a jego czteroosobowa rodzina utrzymuje się jedynie z zasiłku macierzyńskiego uznano, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, zatem jego wniosek zasługuje na uwzględnienie w żądanym zakresie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) orzeczono jak w sentencji.