Uzasadnienie
W dniu 22 listopada 2010r. R. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia z [...]. nr [...]utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. Ś. z dnia [...]., znak: [...], w sprawie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oraz odsetek za zwłokę od tego zobowiązania wyliczone na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu za okres: grudzień 2004 r., maj-grudzień 2005 r., luty 2006 r., maj-grudzień 2006 r., styczeń-luty 2007 r. i sierpień 2007 r. w kwocie łącznej: 88.687,00 zł (zobowiązanie), 44.280,00 zł (odsetki na dzień 15.07.2010 r.) oraz dokonania zabezpieczenia tego zobowiązania podatkowego na majątku R. W., tj. nieruchomości położonej w O. Ś., ul. K. 1, księga wieczysta nr KI 10/00041192/1 i nieruchomości położonej w miejscowości O.23A, gm. B., księga wieczysta nr KI 10/00050176/9.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku, pełnomocnik organu oświadczył, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. Ś. w sprawach dotyczących miesięcy XII 2004r., VIII, X, XII 2005r., II 2006r., V-XII 2006r., I-II 2007r., VIII 2007r., objętych zaskarżoną decyzją o zabezpieczeniu, wydał decyzje określające wysokość zobowiązania, które zostały podatnikowi doręczone oraz umorzył postępowanie w podatku VAT jako bezprzedmiotowe za okresy: od maja do lipca 2005r., wrzesień i listopad 2005r. Decyzje powyższe stały się ostateczne gdyż podatnik od żadnej z nich nie odwołał się. Dla potwierdzenia powyższych faktów pełnomocnik organu przedłożył notatkę urzędową sporządzoną w dniu 14 marca 2011r. przez I. R. - Kierownika Referatu Podatku VAT w Izbie Skarbowej w K..
Pełnomocnik skarżącego po zapoznaniu się z treścią oświadczenia pełnomocnika organu oświadczyła, iż nie zgłasza wniosków formalnych oraz podtrzymała skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie mogła zostać merytorycznie rozpoznana, bowiem postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu.
Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy: skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1), w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2) oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3).
Zaskarżenie decyzji administracyjnej do wojewódzkiego sądu administracyjnego oznacza, że przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego - niejako za jej pośrednictwem - staje się ta sama sprawa, która została w decyzji rozstrzygnięta. Wszystkie jej istotne elementy indentyfikacyjne zakreślające jej tożsamość określają normy administracyjnego prawa materialnego obowiązujące w momencie wydania zaskarżonej decyzji. Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd administracyjny wraca do materialnego stosunku administracyjnego, który stanowił przesłankę wszczęcia i prowadzenia postępowania administracyjnego oraz wydania decyzji. W rezultacie więc stosunek administracyjnoprawny wyznacza przedmiot i ramy postępowania sądowadministracyjnego, a badanie prawidłowości konkretyzacji tego stosunku stanowi istotę tego postępowania.
Wobec powyższego należy stwierdzić, w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawie ze skargi na decyzję przedmiot postępowania przestaje istnieć, gdy sąd zostanie pozbawiony przedmiotu kontroli, na skutek wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.
W szczególnej kategorii spraw, jakimi są sprawy ze skargi na decyzje w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego oraz dokonania zabezpieczenia tego zobowiązania podatkowego na majątku podatnika, bezprzedmiotowość postępowania w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 (z innych przyczyn) będzie miała miejsce, jeżeli wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji stanowiącej przedmiot zaskarżenia nastąpi z mocy prawa, np. na skutek wygaśnięcia decyzji o zabezpieczeniu z powodu doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, co w niniejszej sprawie ma miejsce. (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III. Stan prawny: 2009.04.16).
Z oświadczenia pełnomocnika organu oraz notatki urzędowej sporządzonej w dniu 14 marca 2011r. przez I. R. - Kierownika Referatu Podatku VAT w Izbie Skarbowej w K. wynika bowiem, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. Ś. w sprawach dotyczących miesięcy XII 2004r., VIII, X, XII 2005r., II 2006r., V-XII 2006r., I-II 2007r., VIII 2007r. (objętych zaskarżoną decyzją o zabezpieczeniu) wydał decyzje określające wysokość zobowiązania w podatku VAT oraz umorzył postępowanie za pozostałe okresy jako bezprzedmiotowe. Decyzje zostały podatnikowi doręczone.
W konsekwencji w sprawie niniejszej na skutek okoliczności, które zaistniały przed wydaniem rozstrzygnięcia przez Sąd, postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Nie znajduje zatem uzasadnienia wniosek skarżącego o merytoryczne rozpoznanie skargi.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Wynagrodzenie i zwrot niezbędnych wydatków pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu Sąd przyznał na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a oraz § 18 ust 1 pkt. 1 lit c, § 19 oraz § 2 ust 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).