Uzasadnienie
P. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
W odpowiedzi na skargę, Minister Finansów wniósł o umorzenie postępowania sądowego wobec uwzględnienia skargi w całości poprzez stwierdzenie, że zaskarżona interpretacja została wydana z naruszeniem prawa. Minister Finansów przedłożył równocześnie interpretację indywidualną wydaną w wyniku uwzględnienia skargi z dnia 17 grudnia 2012 r., w której uwzględnił skargę i zmienił zaskarżoną indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 29 października 2012 r. uznając stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe.
Sąd zarządzeniem z dnia 28 grudnia 2012 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 3 stycznia 2013 r. i w wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa oraz opłacenia prawem przewidzianych opłat sądowych.
Z treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: ustawa p.p.s.a.), wynika, że Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis. Brak uiszczenia wpisu przy wniesieniu pisma skutkuje, co do zasady, wezwaniem strony skarżącej o dokonanie wpisu w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania.
Skoro w rozpoznawanej sprawie pomimo wezwanie nie został uiszczony należny wpis stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. skargę należało odrzucić.
Na marginesie zauważyć należy, że wydanie przez Ministra Finansów w wyniku uwzględnienia skargi interpretacji indywidualnej z dnia 17 grudnia 2012 r., na podstawie art. 54 § 3 ustawy p.p.s.a., w której organ uwzględnił skargę i zmienił zaskarżoną indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 29 października 2012 r. uznając stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe spowodowało, że skarga ta straciła pod względem merytorycznym swój byt. W tym stanie rzeczy postępowanie sądowoadministracyjne stało się zatem bezprzedmiotowe. Niniejsze postępowanie nie mogło jednak zostać umorzone na zasadzie art. 161 § 1 ustawy p.p.s.a., albowiem zgodnie z tym przepisem umorzenie postępowania jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte. Powołany przepis odnosi się więc do sytuacji, w której nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi.
Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje natomiast w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu, czyli np. brakiem wpisu. Skutkiem nieuiszczenia od niej wymaganego wpisu na wezwanie Sądu jest z kolei to, że skarga nie powoduje wszczęcia postępowania. Tym samym też niedopuszczalne było jego umorzenie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.