Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w piśmie z [...] nr [...]ustosunkowało się do pisma H. K. w sprawie umorzenia zaległości podatkowych i opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz działania Burmistrza Miasta i Gminy S..
Odpowiadając na pismo H. K. z 30 listopada 2020 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. powołując się na przepisy art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U.2018.570 t.j.) wyjaśniło, że nie jest organem uprawnionym do umorzenia zaległości podatkowych i opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ponieważ kompetencje w tym zakresie przysługują wyłącznie organowi podatkowemu - Burmistrzowi Miasta i Gminy S.. Ponadto nie sprawuje nadzoru nad Burmistrzem, ani też nie jest właściwym do rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza.
H. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] r. Zakwestionował w nim zasadność ponoszenia podatku od działek, którym niesłusznie został obciążony oraz opłat za odpady, których nie produkuje. W powyższej kwestii poddaje krytyce działalność Burmistrza.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2019.2325 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Rozpoznając skargę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. I tak na podstawie art. 3
§ 2 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768
i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego
i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Przepis art. 3 § 2a p.p.s.a. stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Zaskarżone przez H. K. zostało pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] r. nr [...], w którym organ ustosunkował się do pisma H. K. sprawie umorzenia zaległości podatkowych i opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz działania Burmistrza Miasta i Gminy S.. Kolegium wyjaśniło, że nie jest organem uprawnionym do umorzenia zaległości podatkowych i opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ponieważ kompetencje w tym zakresie przysługują wyłącznie organowi podatkowemu - Burmistrzowi Miasta i Gminy S.; nie sprawuje także nadzoru nad Burmistrzem, ani też nie jest właściwym do rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza.
Mając na uwadze brzmienie powyższych przepisów stwierdzić zatem należy, że pismo z 21 grudnia 2020 r. nie należy do katalogu spraw wymienionych ani w
art. 3 § 2 pkt 1 - 9 ani w art. 3 § 2a p.p.s.a. Nie jest ani decyzją, ani zaskarżalnym postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym. Nie stanowi ono ani żadnego aktu, ani też czynności wymienionych w cytowanym przepisie, ponieważ nie dotyczy żadnych uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie zostało też wydane w trybie, o którym mowa w art. 3 § 2a p.p.s.a. Ma charakter jedynie informacyjny, wyjaśniający stronie, że sprawa podlegać będzie rozstrzygnięciu w toczącym się postępowaniu podatkowym - stosownie do przepisów Ordynacji podatkowej. Natomiast organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań i działalności wójta, burmistrza/prezydenta miasta/ i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych jest rada gminy – stosownie do art. 229 pkt 3 kodeksu postępowania administracyjnego.
W świetle powyższego oznacza to, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna. To zaś powoduje, że na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a, należało ją odrzucić, co też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł w sentencji postanowienia.