Uzasadnienie
W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu w kwocie 258 zł od skargi A. P. reprezentowanej przez H. P. na decyzję Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z [...] 2015 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu zalesiania gruntów rolnych, pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia fachowego pełnomocnika. Pełnomocnik skarżącej oświadczył, że skarżąca pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z mężem. Wskazał, że utrzymują się z renty skarżącej w kwocie 1.067 zł netto i z renty męża skarżącej w kwocie 1.008 zł netto miesięcznie. Jako zobowiązania i stałe wydatki wykazała wydatki na leki – 700 zł, opłatę za światło - 250 zł, wydatki na rehabilitację – 600 zł, opiekę – 400 zł. Jako posiadany majątek wykazał samochód osobowy, w odniesieniu do nieruchomości wskazała użytkowanie wieczyste – pokój i wspólna kuchnia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej ustawa "p.p.s.a." przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, adwokata lub doradcy podatkowego, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez stronę dochodzącą swych roszczeń.
Mając na względzie okoliczności przedstawione przez pełnomocnika skarżącej w złożonym wniosku przede wszystkim wysokość i źródło uzyskiwanych dochodów uznano, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym nie tylko sądowych opłat i wydatków, ale także kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.