Uzasadnienie
J.S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 29 października 2015 r. nr (...) w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w opłacie targowej za okres od 5 kwietnia do 31 maja 2014 r. w kwocie 1600 zł. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podniósł, że utrzymuje się z działalności gospodarczej i uzyskuje niewielki dochód w wysokości około 500 zł miesięcznie oraz renty w kwocie 600 zł. Uiszczenie kwoty 1600 zł spowoduje wyrządzenie szkody majątkowej, gdyż nie będzie w stanie uiścić zobowiązań związanych z prowadzoną działalnością, w tym czynszu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2012.270), powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustawodawca nie wymaga jednak udowodnienia bezpośredniego związku pomiędzy wykonaniem zaskarżonego rozstrzygnięcia, a zaistnieniem znacznej szkody lub innych trudnych do odwrócenia skutków. Dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wystarczy zatem, by z całości przedstawionych przez wnioskującego okoliczności wynikało, że w jego przypadku zachodzi wskazane w ustawie niebezpieczeństwo.
Sąd rozpoznając wniosek ocenia nie tylko twierdzenia w nim zawarte, ale też wszelkie okoliczności i dokumenty znane sądowi z urzędu (zob. postanowienie NSA z 10 sierpnia 2008 r. sygn. akt II OZ 209/08, lex nr 1043585).
Zdaniem Sądu, wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
Z przedstawionych danych wynika, że uregulowanie zobowiązania podatkowego w kwocie 1600 zł i wszczęcie postępowania egzekucyjnego stanowi niebezpieczeństwo wyrządzenia dla skarżącego znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustalona kwota zobowiązania podatkowego przekracza bowiem uzyskiwane przez skarżącego dochody (1100 zł). W związku z powyższym jej jednorazowe uregulowanie spowodowałoby brak środków na codzienne, podstawowe wydatki związane z zabezpieczeniem potrzeb egzystencjalnych (mieszkanie, jedzenie itp.). Zapłata zobowiązania miałaby również niekorzystny wpływ na płynność finansową prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej, która obok niewielkiej renty (600 zł), stanowi źródło utrzymania wnioskodawcy.
W konsekwencji Sąd uznał, że we wniosku skarżącego przedstawiono argumenty przemawiające za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania decyzji w postaci powstania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.