Uzasadnienie
Postanowieniem z [...]., nr [...].Naczelnik Urzędu Celnego w K. nadał rygor natychmiastowej wykonalność nieostatecznej decyzji z [...].. nr [...]. którą określił A. S. kwotę zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabyci samochodu osobowego. Wskazane postanowienie zostało zaskarżone przez podatnika w drodze zażalenia. W wyniku rozpoznania zażalenia Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z [...].. nr [...].w związku z uzyskaniem statusu ostateczności decyzji której nadano rygor, umorzył postępowanie odwoławcze.
Skargą z 30 stycznia 2012r. A.S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. postanowienie organu I instancji oraz decyzję organu II instancji umarzającą postępowanie odwoławcze. Od skargi uiścił wpis w kwocie 100,00 złotych.
Przewodniczący wydziału 22 lutego 2012 r. zarządził na podstawie art. 53 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a., rozdzielenie skargi na w/w akty na dwie sprawy, rejestrując skargę na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w K. [...].., nr [...]., pod sygn. akt: I SA/Ke 98/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Sąd administracyjny po wpłynięciu skargi, a przed jej merytorycznym rozpoznaniem dokonuje oceny jej dopuszczalności. Z urzędu bada swoją właściwość rzeczową, miejscową i funkcjonalną, czy skarga została wniesiona przez uprawniony podmiot, czy nastąpiło to w terminie, czy skarga dotyczy aktu w ramach przedmiotowej kognicji kontroli sądowoadministracyjnej wynikającej z art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 p.p.s.a.,a także czy spełnia określone warunki formalne.
Art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. określa kognicję sądów administracyjnych, wskazując katalog aktów prawnych i czynności z zakresu administracji publicznej, które mogą być przedmiotem skargi. Wskazując, że w przypadku kontroli dotyczącej postanowień, obejmować ona będzie tylko skargi na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Wyjaśnienia przy tym wymaga, że kontrola sądowoadmnistracyjna zgodnie z art.1 p.p.s.a. dotyczy spraw z zakresu działalności administracji publicznej i jest realizowana po wyczerpaniu środków zaskarżenia dostępnych dla skarżącego w postępowaniu przed organem właściwym (art. 52 § 1 p.p.s.a.) Zgodnie natomiast z art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy(...), jeżeli jest to potrzebne dla końcowego załatwienia sprawy.
Z powyższego wynika, że realizacja kontroli sądowoadministracyjnej obejmuje działalność administracji w danej sprawie objętej skargą dotyczącą aktu II-go instancyjnego. W jej ramach kontroli podlegają wszystkie akty wydane w danej sprawie administracyjnej. Nie jest natomiast dopuszczalne oddzielne w drodze skargi do sądu, domaganie się kontroli aktu I instancyjnego oraz wydanego w danej sprawie rozstrzygnięcia organu II instancji.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie skarżący odrębnie zaskarżył rozstrzygnięcia organów I i II instancji. Z uwagi na powyższe uznać należało, że niedopuszczalna jest skarga na postanowienie wydane przez organ I instancji. Sprawa sądowoadministracyjna wynika ze skargi na orzeczenie organu II instancji jakim jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w K. z [...].a która również została zaskarżona do Sądu i zarejestrowana pod sygn. akt: I SA/Ke 97/12
Dlatego też, mając powyższe na względzie oraz art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. uznać należało, że skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a Sąd zwraca z urzędu cały uiszczony wpis od skargi odrzuconej. Z uwagi na odrzucenie skargi w sytuacji kiedy został uiszczony wpis od skargi, Sąd zarządził o jego zwrocie.
Z uwagi na powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.