Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania H. S., na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy M. z dnia [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą M. K. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wg projektu Biura Projektów A - K., z wewnętrzną instalacją wodno-kanalizacyjną, c.o. i elektryczną, na działce Nr 931, położonej w miejscowości B., gmina M. Skargę od powyższego rozstrzygnięcia złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie H. S., podnosząc, iż zaskarżona decyzja została wydana niezgodnie z prawem, gdyż "dotyczy ona budowy budynku mieszkalnego zgodnie z projektem, podczas gdy przedmiotowym zamiarem jest rozbudowa budynku gospodarczego o część budynku mieszkalną". Według skarżącego, mapa sytuacyjno -wysokościowa dla potrzeb projektu sporządzona przez fachowca powinna być jeszcze dodatkowo sprawdzona.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga H.S. nie mogła zostać merytorycznie rozpoznana, albowiem została wniesiona po upływie ustawowego terminu.
Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Ze zwrotnych poświadczeń odbioru znajdujących się w aktach administracyjnych wynika, iż decyzja organu II instancji została doręczona H. S. w dniu 11 marca 2004 r., a zatem od następnego dnia, tj. od 12 marca 2004 r. rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do skutecznego złożenia skargi i upłynął on dnia 10 kwietnia 2004 r. Z uwagi na fakt, iż dzień 10 kwietnia wypadał w 2004 r. w sobotę, zgodnie z art. 83 § 2 ustawy o p.p.s.a, termin do wniesienia skargi upływał w poniedziałek, czyli 12 kwietnia 2004r. Skarżący mógł do tej daty wnieść skargę osobiście do organu administracji publicznej II instancji bądź nadać ją w tym dniu w polskim urzędzie pocztowym (art. 83 § 2 i 3 ustawy o p.p.s.a.).
W piśmie z dnia 29 marca 2006 r., a także na rozprawie w dniu 18 maja 2006 r. H. S. wyjaśnił, iż skargę złożył osobiście w Urzędzie Wojewódzkim. Z potwierdzenia wpływu nadanego przez Urząd Wojewódzki wynika natomiast, iż skarga została złożona w dniu 13 kwietnia 2004 r., a więc po upływie trzydziestodniowego terminu.
Mając na uwadze powyższe skargę jako spóźnioną należało odrzucić na podstawie art. 58 §1 pkt.3 p.p.s.a.
Orzeczenie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oparto o przepis § 19 w zw. 18 ust. 1 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).