Uzasadnienie
- Zaskarżoną decyzja z 13 lutego 2013r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej po rozpoznaniu odwołania Spółki A.l SA w K. od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z 19 listopada 2012r. nr [...] do [...] w sprawie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją Dyrektora izby Skarbowej z 13 czerwca 2012r. nr [...] - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W pisemnych motywach rozstrzygnięcia, Dyrektor Izby Skarbowej zaznaczył, że Spółka złożyła wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem decyzji ostatecznej wskazując na wyrok TSUE z 21 czerwca 2012r. w sprawach C-80/11 i C-142/11, zatem zaszła przesłanka o której mowa w art. 240§1 pkt 11 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U z 2012r., poz. 749 ze zm. dalej-O.p.). Zdaniem Spółki prawidłowym sposobem załatwienia wniosku winno być postanowienie o wznowieniu postępowania i ewentualne jednoczesne zawieszenie wznowionego postępowania na podstawie art.201§1 pkt 2 O.p.
Dyrektor Izby Skarbowej zaznaczył także, że Spółka wniosła skargę do WSA w Krakowie na ostateczną decyzję tegoż Dyrektora, zatem w dacie złożenia wniosku o wznowienie postępowania podatkowego, postępowanie sądowe było w toku zatem niedopuszczalne jest wznowienie przez organ podatkowy postępowania zakończonego wydaniem decyzji ostatecznej w sytuacji gdy już wszczęto postępowanie sądowe w tej sprawie i w konsekwencji wydano decyzję odmawiającą wznowienia postępowania.
W wyniku rozpoznania odwołania, Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję z 19 listopada 2012r. Organ podkreślił zasadę trwałości decyzji wynikającą z art. 128 O.p. oraz podkreślił, że wniosek o wznowienie decyzji dotyczy decyzji ostatecznej na którą Spółka wcześniej złożyła skargę do WSA w Krakowie.
- Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na ostateczną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej wniosła Spółka domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji z 19 listopada 2012r. nr [...] do [...] w całości a także zasądzenia kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
Spółka zarzuciła wydanie decyzji z naruszeniem:
-art.243§3 O.p. przez błędne przyjęcie, że prowadzenie postępowania oraz wydanie przez WSA w Krakowie w dniu 30 stycznia 2013r. nieprawomocnego wyroku w sprawie o sygn. akt: I SA/Kr 1317/12 ze skargi Spółki na ostateczną decyzję organu podatkowego z 13 czerwca 2012r. nr PT-2/4407-619-629/11/MB uniemożliwia wznowienie postępowania podatkowego zakończonego decyzją,
-art. 201§1 pkt 2 O.p. poprzez błędne przyjęcie, że niemożliwe jest zawieszenie wznowionego postępowania na podstawie tego przepisu-nie zaistniało w sprawie zagadnienie wstępne, które rozstrzygnie sąd administracyjny.
Uzasadniając skargę jej autor wskazał, że zasadnym było zawieszenie postępowania w oparciu o art. 201§1 pkt 2 O.p. bowiem rozstrzygnięcie prawomocnym orzeczeniem kwestii wynikających ze sprawy I SA/Kr 1317/12 wykluczy w przyszłości spór pomiędzy Dyrektorem Izby a Spółką.
Odpowiadając na skargę Dyrektora Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.
Na rozprawie w dniu 26 czerwca 2013r. pełnomocnicy stron złożyli zgodne wnioski o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie.
Wyrokiem z 20 listopada 2013r. sygn. akt: I FSK 1074/13 oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA w Krakowie z 30 stycznia 2013r. sygn. akt: I SA/Kr 1317/12. Skutkiem tego, Dyrektor Izby Skarbowej w piśmie z 6 lutego 2014r. stwierdził, że nie ma już podstaw by postępowanie sądowe w tej sprawie było nadal zawieszone. Na rozprawie w dniu 23 maja 2014r. Sąd postanowił podjąć zawieszone postępowanie sądowe w niniejszej sprawie i prowadzić je pod sygn. akt: I SA/Kr 1010/14. Pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Pełnomocnik organu poparł wniosek.
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 161§1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2012r. poz.270 ze zm. dalej- p.p.s.a.), Sąd umarza postępowanie sądowoadministracyjne, gdy stanie się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż podane w pkt 1 i 2 tego przepisu. Umorzenie postępowania polega na przerwaniu i zakończeniu postępowania z uwagi na wystąpienie zdarzeń, które uniemożliwiają rozstrzygnięcie o istocie sprawy stanowiącej przesłankę wniesienia środka zaskarżenia.
Umorzenie postępowania następuje z powodu jego bezprzedmiotowości. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych w postępowaniu przed sądem bezprzedmiotowość zachodzi wówczas, gdy toku postępowania wystąpią zdarzenia, które powodują trwałą niemożność dalszego jego prowadzenia (por. postanowienie NSA z 27 maja 2008r., sygn. akt II FSK 487/07, z 19 grudnia2011r. sygn. akt: II FZ 812/11 niepubl.).
Zdaniem Sądu, wydanie przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku w dniu 20 listopada 2013r. sygn. akt: I FSK 1074/13, oddalającego skargę kasacyjną Spółki A. SA w K. od wyroku WSA w Krakowie z 30 stycznia 2013r. sygn. akt: I SA/Kr 1317/12, doprowadziło do tego, że postępowanie sądowe w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z 13 lutego 2013r. nr PT-2/4407-526-536/12/MB w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją z 13 czerwca 2012r. nr PT-2/4407-619-629/11/MB w zakresie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2006r. stało się bezprzedmiotowe. WSA w/w wyrokiem uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, zatem z uwagi na brak decyzji wymiarowej nie jest możliwe prowadzenie postępowania w trybie wznowieniowym. Tym samym spełniły się przesłanki z art. 161§1 pkt 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161§1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.