Uzasadnienie
W niniejszej sprawie S. sp. z o. o. z siedzibą w K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargi na interpretacje indywidualne z dnia 2 kwietnia 2009r. znak: [...]i [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) określanej dalej jako p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie należy dokonać wykładni rozszerzającej w/w przepisu, wychodzącej poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. Dotyczy to także przypadku, gdy zawieszenie postępowania następuje z uwagi na skierowanie, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem lub rozbieżności występujących w orzecznictwie, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez skład rozszerzony NSA (art. 15 § 1 pkt 2 i 3, art. 187, art. 269 p.p.s.a.). Ten kierunek wykładni celowościowej odpowiada istocie sądownictwa administracyjnego, w którym jednolitość orzecznictwa ma dużo większe znaczenie niż w sądownictwie powszechnym. Zadaniem Sądu administracyjnego jest bowiem kontrola zgodności z prawem działalności administracji publicznej, wobec czego zjawiskiem wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko Sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym, które mają być rozstrzygnięte w sposób wiążący dla innych składów orzekających. W związku z tym w/w podstawa zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego powinna być oceniana pod względem celowości, jak również ekonomiki procesowej.
W ocenie Sądu zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 §1 pkt 1 p.p.s.a. jest w niniejszej sprawie celowe, gdyż dotyczy ona problemu prawnego budzącego duże kontrowersje, powodującego znaczną rozbieżność orzecznictwa Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Polsce, a w konsekwencji kierowanie skarg kasacyjnych do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Istota problemu koncentruje się wokół prawa zwrotu nieodliczonego podatku VAT naliczonego od zakupionych po 1 maja 2004r. samochodów osobowych oraz podatku VAT naliczonego od paliwa zakupionego do przedmiotowych samochodów jak również prawa do tego by na przyszłość dokonać pełnego odliczenia VAT od zakupu samochodów osobowych wykorzystywanych do działalności opodatkowanej VAT oraz od odliczania VAT od zakupu paliwa do tych pojazdów. Kontrowersje jakie pojawiły się w orzecznictwie dotyczą stosowania ograniczeń w odliczaniu podatku naliczonego w sytuacji istnienia owych ograniczeń w prawie krajowym w momencie przystąpienia do Unii Europejskiej (tzw. klauzula "stand still") w kontekście wyroku Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w Luksemburgu z dnia 22 grudnia 2008r. w sprawie C-414/07 Magoora Sp. z o.o. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Krakowie.
W tym przedmiocie na tle podobnego stanu prawnego i faktycznego, zaskarżony został, do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazywany przez stronę skarżącą wyrok z dnia 3 kwietnia 2009r. w sprawie do sygn. I SA/Kr 147/09, i do dnia dzisiejszego nie zapadło rozstrzygnięcie.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.